Czesław Łapicz (ur. 10 lutego 1945 w Gliniszczu Małym) – polski filolog, zajmujący się slawistyką i językoznawstwem słowiańskim.

Życiorys

W 1963 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące w Sokółce. Następnie podjął studia z zakresu filologii polskiej na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, które ukończył w roku 1968. Osiem lat później doktoryzował się rozprawą pt. Apelatywy geograficzne w gwarach wschodniej Białostocczyzny na tle wschodniosłowiańskim. Pracę habilitacyjną zatytułowaną Kitab Tatarów litewsko-polskich. Paleografia. Grafia. Język obronił w roku 1986. Od 1990 roku jest profesorem UMK.

Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Językoznawczego, Towarzystwa Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej i Towarzystwa Naukowego w Toruniu, którego był wiceprezesem. W latach 1974-1978 pracował na Uniwersytecie Gdańskim. Pracując na UMK dwukrotnie pełnił funkcję prorektora (1993-1996 i 1999-2002). Był także dziekanem i prodziekanem Wydziału Filologicznego.

Odznaczenia

• Medal Komisji Edukacji Narodowej (1999)
• Honorowy obywatel gminy Sokółka (2017)

Przypisy

Bibliografia

• SławomirS. Kalembka SławomirS. (red.), Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945–2004. Materiały do biografii, Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2006, s. 422, ISBN 83-231-1988-0 .
• Dr hab. Czesław Łapicz, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2012-04-07] .