| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Powierzchnia |
17,9 km² | ||||
| Populacja (2021) • liczba ludności |
| ||||
Położenie na mapie obwodu donieckiego | |||||
Położenie na mapie Ukrainy | |||||
| 48°34′32″N 37°49′24″E/48,575556 37,823333 | |||||
| Strona internetowa | |||||
Czasiw Jar (ukr. Часів Яр) – miasto na Ukrainie w obwodzie donieckim.
Bogate złoże wysokiej jakości iłów ogniotrwałych. Największa fabryka wyrobów ogniotrwałych na Ukrainie. Stacja kolejowa.
Historia
Osada powstała pod koniec XIX wieku w związku z rozwojem złoża gliny ogniotrwałej.
Osada ucierpiała w wyniku Hołodomoru z lat 1932–1933: liczba ustalonych ofiar wyniosła 387 osób.
W 1938 r. osada typu miejskiego stała się miastem.
Podczas II wojny światowej od 21 października 1941 r. do 5 września 1943 r. miasto było okupowane przez wojska niemieckie.
W 1957 r. działało tu największe przedsiębiorstwo w ZSRR do produkcji gliny ogniotrwałej, Czasiwska fabryka wyrobów ogniotrwałych, sześć szkół, jedna szkoła fabryczna, dwa pałace kultury, 14 bibliotek, cztery kluby i dwa stadiony.
Później zbudowano tu fabryka konstrukcji żelbetowych „Gidrożelbeton” i otwarto lokalne muzeum historii.
Inwazja Rosji na Ukrainę
W czasie inwazji Rosji na Ukrainę, 9 lipca 2022 r. stacja kolejowa została zniszczona przez rosyjski ostrzał miasta. Częściowo zniszczone zostały dwa pięciopiętrowe budynki. W jednym z domów dotkniętych przez ostrzał znajduje się internat, w którym przebywali cywile. Całkowicie zniszczone zostały dwa wejścia. Spod gruzów wydobyto 48 ciał, w tym jedno dziecko. Udało się uratować 9 osób.
Demografia
- 1989 – 19 804
- 2013 – 13 999
- 2019 – 12 928
- 2021 – 12 557
Przypisy
- 1 2 Чисельність наявного населення України на 1 січня 2021 року [online], ukrcensus.gov.ua [dostęp 2021-08-18] (ukr.).
- 1 2 Часов Яр // Советский энциклопедический словарь. редколл., гл. ред. А. М. Прохоров. 4-е изд. М., «Советская энциклопедия», 1986. стр.1486.
- 1 2 3 Часов Яр // Большой энциклопедический словарь (в 2-х тт.). / редколл., гл. ред. А. М. Прохоров. том 2. М., „Советская энциклопедия”, 1991. стр.626.
- 1 2 3 Часов Яр // Большая Советская Энциклопедия. / под ред. А. М. Прохорова. 3-е изд. том 29. М., «Советская энциклопедия», 1978. стр.29.
- ↑ Часов Яр // Большая советская энциклопедия. / под ред. А. М. Прохорова. 3-е изд. том 29. М., «Советская энциклопедия», 1978. стр.29
- ↑ Національна книга памʼяті жертв голодомору в Україні.
- ↑ Часов Яр // Большая Советская Энциклопедия. / редколл., гл. ред. Б. А. Введенский. 2-е изд. том 47. М., Государственное научное издательство «Большая Советская энциклопедия», 1957. стр.57.
- ↑ Російські удари по Донеччині: з-під завалів дістали чоловіка, згорів вокзал.
- ↑ Десятки людей під завалами. Росіяни обстріляли будинки на Донеччині.
- ↑ У Часовому Яру завершили рятувально-пошукові роботи.
- ↑ Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу.
- ↑ Чисельність наявного населення України на 1 січня 2013 року. Державна служба статистики України, 2013. [dostęp 2023-09-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-21)]. (ukr.).
- ↑ Чисельність наявного населення України на 1 січня 2019 року. Державна служба статистики України. Київ, 2019. стор.25.