Czarna Klewa

Czarna Klewa
Чорна Клева
	; Czarna Klewa widziana z Ruskiej
Państwo	Ukraina
Pasmo	Gorgany, Beskidy Wschodnie, Karpaty
Wysokość	1719 m n.p.m.
Wybitność	207 m
	Położenie na mapie Gorganów Czarna Klewa
	Położenie na mapie Karpat Czarna Klewa
	Położenie na mapie Beskidów Wschodnich Czarna Klewa
	48°20′59″N 24°15′28″E/48,349722 24,257778

Czarna Klewa (ukr. Чорна Клева, Czorna Kłewa lub Чорна Клива, Czorna Kływa), także Steryszora (1719 m n.p.m.) – szczyt w południowej części Gorganów Środkowych.

Czarna Klewa wyróżnia się na tle innych szczytów Połonony Czarnej (pasma Bratkowskiej) swoją wybitnością (207 m) i piramidalnym kształtem. Szczyt jest trudno dostępny z powodu gęstych zarośli kosodrzewiny (z wyjątkiem samego wierzchołka). Współcześnie nie prowadzi przez niego żaden szlak turystyczny. W okresie międzywojennym przebiegał przez nią czechosłowacki szlak niebieski z przełęczy Okole do wsi Mohelki (obecnie Czorna Tysa). Po stronie północnej pod szczytem funkcjonowało schronisko turystyczne PTT.

W okresie międzywojennym nazwa Czarna Klewa przez część autorów uważana była za błędną. W jej miejsce sugerowano używanie wyłącznie nazwy Steryszora.

Przypisy

↑ Chorna Klyva [online], peakvisor.com [dostęp 2023-11-27] [zarchiwizowane z adresu 2023-11-27] (ang.).
↑ AdamA. Kulewski AdamA. (red.), Połonina Czarna, „Płaj” (4), Warszawa: Komisja Wydawnicza Studenckiego Koła Przewodników Beskidzkich i Towarzystwo Karpackie, 1990, s. 36–38, ISBN 83-85141-04-9 (pol.).
↑ WojciechW. Krukar WojciechW., Materiały do geografii Gorganów, „Płaj” (30), Towarzystwo Karpackie i Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, wiosna 2005, s. 58–78, ISBN 83-85258-37-X, ISSN 1230-5898 (pol.).
1 2 DariuszD. Dyląg DariuszD., Gorgany. Przewodnik, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2008, s. 94–96, 268–269, ISBN 978-83-89188-74-8, OCLC 297550353 (pol.).
↑ WasylW. Hutyriak WasylW. (red.), Свидовець / Svydovets, mapa turystyczna w skali 1:50 000, Steżky ta mapy, 2018, ISBN 978-617-7695-00-3 (ukr. • ang.).
↑ Mapa topograficzna 1:100 000, arkusz Rafajłowa (pas 55, słup 38), Wojskowy Instytut Geograficzny, 1935 (pol.).
↑ L. G. M., Kronika | Piśmiennictwo. | Nowe mapy z terenu Karpat. WaleryW. Goetel, Jan AlfredJ.A. Szczepański (red.), „Wierchy”, Zarząd Główny Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego (14), Kraków: Gebethner i Wolff, 1936, s. 256 (pol.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[PV-1] Chorna Klyva [online], peakvisor.com [dostęp 2023-11-27] [zarchiwizowane z adresu 2023-11-27] (ang.).

[Płaj-2] AdamA. Kulewski AdamA. (red.), Połonina Czarna, „Płaj” (4), Warszawa: Komisja Wydawnicza Studenckiego Koła Przewodników Beskidzkich i Towarzystwo Karpackie, 1990, s. 36–38, ISBN 83-85141-04-9 (pol.).

[WK-3] WojciechW. Krukar WojciechW., Materiały do geografii Gorganów, „Płaj” (30), Towarzystwo Karpackie i Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, wiosna 2005, s. 58–78, ISBN 83-85258-37-X, ISSN 1230-5898 (pol.).

[DD-4] 1 2 DariuszD. Dyląg DariuszD., Gorgany. Przewodnik, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2008, s. 94–96, 268–269, ISBN 978-83-89188-74-8, OCLC 297550353 (pol.).

[steżky-5] WasylW. Hutyriak WasylW. (red.), Свидовець / Svydovets, mapa turystyczna w skali 1:50 000, Steżky ta mapy, 2018, ISBN 978-617-7695-00-3 (ukr. • ang.).

[WIG-6] Mapa topograficzna 1:100 000, arkusz Rafajłowa (pas 55, słup 38), Wojskowy Instytut Geograficzny, 1935 (pol.).

[W36-7] L. G. M., Kronika | Piśmiennictwo. | Nowe mapy z terenu Karpat. WaleryW. Goetel, Jan AlfredJ.A. Szczepański (red.), „Wierchy”, Zarząd Główny Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego (14), Kraków: Gebethner i Wolff, 1936, s. 256 (pol.).