| Ardeola rufiventris | |||
| (Sundevall, 1850) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
czapla rudobrzucha | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ) | |||
| Zasięg występowania | |||
Czapla rudobrzucha (Ardeola rufiventris) – gatunek średniej wielkości ptaka brodzącego z rodziny czaplowatych (Ardeidae), zamieszkującego południową połowę Afryki. Monotypowy; nie jest zagrożony wyginięciem.
- Morfologia
- Długość ciała 38–39 cm. Upierzenie ciemnoszaro-kasztanowe, dużo ciemniejsze niż u innych gatunków z rodzaju Ardeola.
- Zasięg występowania
- Występuje na terenie dużej części krajów Czarnej Afryki: w Angoli, Botswanie, Burundi, Demokratycznej Republice Konga, Kenii, Lesotho, Malawi, Mozambiku, Namibii, Rwandzie, RPA, Suazi, Tanzanii, Ugandzie, Zambii i Zimbabwe. Generalnie jest to ptak osiadły, choć może lokalnie migrować na sezonowo zalewane obszary.
- Ekologia i zachowanie
- Sezon lęgowy ma miejsce podczas pory deszczowej i powodzi. Gniazduje kolonijnie, często razem z innymi gatunkami czapli, bocianami czy wężówkami. Gniazdo umieszcza na niewielkich drzewach (na wysokości do 4 m nad ziemią) lub wśród gęstej roślinności, zwykle w wodzie. Gniazdo to niewielka platforma z trzcin, gałązek i liści. W zniesieniu zazwyczaj 2–4 jaja koloru od niebieskiego do turkusowego. Ich wysiadywaniem zajmują się oboje rodzice przez około 21 dni. Młode są w pełni opierzone po około 24–32 dniach od wyklucia.
- Żywi się małymi rybami, żabami, skorupiakami, owadami wodnymi i robakami. Żeruje zazwyczaj za dnia, niekiedy w nocy. Najczęściej żeruje samotnie, czasem w stadach do pięciu osobników, wyjątkowo do 12. Gdy nie żeruje, odpoczywa na drzewach.
- Status
- Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje czaplę rudobrzuchą za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Liczebność światowej populacji, według szacunków, mieści się w przedziale 6700 – 67 000 dorosłych osobników. Globalny trend liczebności nie jest znany.
Przypisy
- 1 2 Ardeola rufiventris, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 Rufous-bellied Heron (Ardeola rufiventris). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-22)]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 Ardeola rufiventris, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Ardeidae Leach, 1820 - czaplowate - Herons (Wersja: 2016-03-19). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-05-22].
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Ibis, spoonbills, herons, hamerkop, shoebill, pelicans. IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-05-22]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 Martínez-Vilalta, A., A. Motis & G. M. Kirwan: Rufous-bellied Heron (Ardeola rufiventris), version 1.0. [w:] Birds of the World (J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie & E. de Juana, Editors) [on-line]. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2020. [dostęp 2021-11-13]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i krótki filmik. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. [dostęp 2020-05-22]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.