†Cynodictis – rodzaj wymarłego ssaka z rodziny amficjonów (Amphicyonidae).

Systematyka i ewolucja

Rodzaj Cynodictis został nazwany i opisany przez Auguste’a Bravarda i Auguste’a Pomela w 1850 roku. Uznano go za przodka „psów”, które miały się podzielić na nowoczesne linie psowatych i ich krewnych. Wyewoluował 40 mln lat temu z kunopodobnych zwierząt jak np. Miacis.

Okres istnienia

Cynodictis występował na terenach Eurazji od późnego eocenu do wczesnego oligocenu, ok. 37–28 mln lat temu.

Cechy charakterystyczne

Ssak małej wielkości; mierzył 60 cm, a w kłębie osiągał 30 cm. Posiadał spiczastą kufę i smukłe ciało z gładką sierścią.

Żył na terenach trawiastych, żywiąc się głównie na gryzoniami czy jaszczurkami i również padliną. Cynodictis kopał nory, co gwarantowało mu schronienie przed innymi większymi drapieżnikami.

Gatunki

Do rodzaju należą następujące gatunki:

• †Cynodictis cayluxensis
• †Cynodictis crassus
• †Cynodictis ferox
• †Cynodictis elegans
• †Cynodictis exilis
• †Cynodictis lacustris
• †Cynodictis longirostris
• †Cynodictis parisiensis
• †Cynodictis peignei

Cynodictis w kulturze

Cynodictis pojawił się w filmie dokumentalnym Wędrówki z bestiami, kiedy to samica broniła swe młode przed Indricotherium.

Przypisy