Cydnini – plemię pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych, rodziny ziemikowatych i podrodziny Cydninae. Obejmuje około 150 opisanych gatunków, zgrupowanych w 12 rodzajach.

Morfologia i zasięg

Pluskwiaki o ciele czarnym, czarnobrązowym lub brązowym, bez jaśniejszych wzorów czy plam. Półokrągła do prawie trójkątnej głowa ma całobrzegie krawędzie. Płytki żuwaczkowe zaopatrzone są w chetopory. Szersze niż dłuższe przedplecze ma chetopory na brzegach bocznych. Tarczka jest trójkątna, szersza niż dłuższa lub tak szeroka jak długa, zwykle nie dochodząca do połowy długości półpokryw. Te z kolei mają wyodrębnione międzykrywki, egzokoria i mezokoria. Ujścia gruczołów zapachowych zatułowia przedłużone są bocznie w pasma wygładzonego oskórka, zwykle sięgając prawie do krawędzi segmentu. Wszystkie odnóża zwieńczone są stopami o członie drugim nieodbiegającym zbytnio średnicą od pierwszego i trzeciego. Genitalia samca odznaczają się prąciem o bardzo słabo zesklerotyzowanej i pozbawionej pigmentacji fallotece.

Przedstawiciele plemienia zamieszkują głównie krainy palearktyczną, etiopską, orientalną i australijską. W Polsce reprezentowani są jedynie przez ziemika tarczycę.

Taksonomia

Plemię to obejmuje około 150 opisanych gatunków, zgrupowanych w 12 rodzajach:

• Blaena Walker, 1868
• Blaenocoris J.A. Lis, 1997
• Centrostephus Horváth, 1919
• Chilocoris Mayr, 1865
• Cydnotomus Lis, 2000
• Cydnus Fabricius, 1803
• Nishadana Distant, 1899
• Nishocoris Lis, 1997
• Parachilocoris Horváth, 1919
• Paranishadana Lis, 1997
• Peltoxys Signoret, 1880
• Pullneya Horváth, 1919

Przypisy