| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent |
Curtiss Aeroplane and Motor Company |
| Typ |
samolot szkolny |
| Konstrukcja |
trzypłatowiec o konstrukcji klasycznej |
| Załoga |
2 |
| Historia | |
| Data oblotu |
1916 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
1 x Curtiss OX-2/OXX |
| Moc |
90/100 KM |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
7,62 m |
| Długość |
5,49 m |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| Użytkownicy cywilni, United States Army, United States Navy | |
Curtiss Model L (Curtiss Model 9) – amerykański trzypłatowiec zaprojektowany i budowany przez Curtiss Aeroplane and Motor Company na początku XX wieku. Używany był jako samolot szkoleniowy w lotnictwie cywilnym, a także w siłach lotniczych United States Navy i United States Army.
Historia
Samolot powstał pod koniec 1916, został zaprojektowany jako dwumiejscowy trzypłatowiec szkolno-treningowy.
Samolot miał rzadko spotykaną konfigurację kokpitu - pilot i uczeń siedzieli obok siebie, a nie jak zazwyczaj jeden za drugim. Z powodu tak wybranej konfiguracji kokpitu, samolot miał dość szeroki kadłub który zwężał się w kierunku ogona w płaszczyźnie poziomej, a nie jak zazwyczaj w płaszczyźnie pionowej. Wybrany układ trzypłatowca był spotykana w ówczesnym czasie, ale skrzydła Modelu L miały znacznie większe odstępy niż w typowych samolotach tego typu co wymagało innego układu rozpórek. Górne i środkowe skrzydła miały taką samą rozpiętość, dolne skrzydło było krótsze. Samolot był napędzany silnikiem widlastym typu Curtiss OX-2 o mocy 90 KM.
Model L był produkowany seryjnie, część egzemplarzy służyła w szkołach lotniczych Curtissa, część została sprzedana użytkownikom cywilnym, a po wejściu Stanów Zjednoczonych do I wojny światowej kilka zostało zakupionych przez siły powietrzne United States Navy i United States Army.
Pierwszy, cywilny model nosił oznaczenie Model L (Model 9 - numer oznacza, że był to dziewiąty, oryginalny projekt Curtissa).
Drugi model, ze zmienionym ogonem i układem rozpórek, otrzymał oznaczenie L-1. Był to pierwszy samolot Curtissa którego druga wersja została oznaczona jako „-1”, we wcześniejszych samolotach druga wersja była oznaczana jako „-2”.
Trzecia wersja samolotu, L-2, została zbudowana jako wodnosamolot pływakowy i była napędzana silnikiem Curtiss OXX o mocy 100 KM.
United States Navy zakupiła trzy samoloty w wersji L-2 (numery seryjne USN A291/293). Początkowo samoloty Marynarki miały taki sam układ skrzydeł jak model L i L-1, ale w późniejszym czasie rozpiętość dolnego skrzydła została powiększona do takie samej rozpiętości jak dwóch wyższych skrzydeł.
Źródła różnią się szczegółami co do ilości samolotów zakupionych przez lotnictwo Armii. Według jednego źródła zakupiono po jednym samolocie w wersji L-1 i L-2, numery seryjne odpowiednio 473 i 475, według innego zakupiono łącznie cztery samoloty L-2 (numery seryjne 473-476).
W żadnej z wersji samolot nie był uzbrojony, ale w wersji L-2, znanej także Triplane Scout, istniała możliwość zainstalowania uzbrojenia, a sam samolot określany jest jako scout czyli ówczesnym amerykańskim określeniem samolotu myśliwskiego.
Skrzydła modelu L zostały także wykorzystane przy budowie samolotu Curtiss Autoplane.
Zobacz też
Uwagi
- ↑ Jednomiejscowy samolot typu określanego wówczas jako scout (dosłownie – „zwiadowczy”, „rozpoznawczy”). Zgodnie z ich nazwą, ówczesne scouty, nazwa weszła do użycia około 1914, używane były do zadań rozpoznawczych i początkowo były nieuzbrojone. Po wybuchu wojny nieuzbrojone, jednomiejscowe scouty zostały wkrótce uzbrojone w nieruchome, strzelające do przodu karabiny maszynowe dając w ten sposób początek klasycznym samolotom myśliwskim. W ówczesnej terminologii amerykańskiej samoloty myśliwskie określane były jako samoloty pościgowe (pursuit), ale określenie scout w odniesieniu od jednosilnikowych, jednomiejscowych samolotów używane było jeszcze do końca wojny.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 P. Bowers: Curtiss Aircraft. s. 106.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 P. Bowers: Curtiss Aircraft. s. 107.
- 1 2 E. F. Heyn (red): United States Army and Air Force Fighters. s. 10.
- ↑ E. F. Heyn (red): United States Army and Air Force Fighters. s. 239.
- 1 2 3 4 P. Bowers: Curtiss Aircraft. s. 103.
- ↑ P. Bowers: Curtiss Aircraft. s. 75.
Bibliografia
- Peter Bowers: Curtiss Aircraft, 1907-1947. London: Putnam & Company Ltd., 1979. ISBN 0-370-10029-8.
- E. F. Heyn, Kimbrough S Brown, R. A. Freeman, M. J. F. Bowyer, P. Berry (red): United States Army and Air Force Fighters, 1916-1961. Jefferson, N.C.: Harleyford Publications Ltd, 1962. ASIN B000K9O2VY. ISBN 0-8168-6385-7. OCLC 1560885. (ang.).