Cukrownia Pelplin
Zuckerfabrik Pelplin Aktiengesellschaft
Państwo

 Polska

Data założenia

1878

Data likwidacji

2004

Forma prawna

spółka akcyjna

Położenie na mapie Pelplina
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Położenie na mapie powiatu tczewskiego
Położenie na mapie gminy Pelplin
53°55′31,9″N 18°42′06,3″E/53,925528 18,701750

Cukrownia Pelplin  – cukrownia uruchomiona w 1878 r. w Pelplinie, istniejąca do 2004 r.

W 1878 r. grupa 34 właścicieli okolicznych majątków będących jednocześnie plantatorami buraków cukrowych wraz z wójtem i przedstawicielami mieszkańców powołała do życia spółkę akcyjną  „Cukrownia Pelplin”. Teren pod budowę zakładu zakupiono od Kurii Chełmińskiej. O wyborze lokalizacji zadecydowało przede wszystkim sąsiedztwo żyznych ziem Niziny Walichnowskiej oraz dogodne połączenie kolejowe. Budowę zlecono dwóm spółkom: Braunschweiger Maschinenbanaustalt z Brunszwiku oraz A. Warnicke z Halle nad Salą.

Już rok po decyzji o powstaniu fabryki odbyła się pierwsza kampania cukrownicza. Cukrownia posiadała własną bocznicę kolejową, w latach 1895-1897 zbudowano też kolej wąskotorową o rozstawie szyn 750 mm, tzw. Pelplińską Kolej Przemysłową, która łączyła cukrownię z gospodarstwami buraczanymi  na Nizinie Walichnowskiej. Na początku XX wieku sieć tej kolei liczyła 34,4 km linii, obsługiwało ją 5 parowozów i 120 wagonów towarowych. Głównym przeznaczeniem kolejki było przewożenie buraków cukrowych oraz wywóz wapna defekacyjnego, nawozów sztucznych i wysłodków. Kolejkę wykorzystywano również do rekreacyjnych wycieczek nad Jezioro Pelplińskie w miejscowości Mały Garc.  Linię rozebrano ostatecznie w 1978 r. wskutek spadku przewozów. Istniał także projekt budowy przystani nad Wisłą, umożliwiającej odbiór buraków i wywóz cukru transportem rzecznym, jednak do jej realizacji nie doszło. W 1933 r. urządzenia o napędzie parowym zakładu wymieniono na elektryczne. Podczas okupacji w fabryce pracowali jeńcy rosyjscy i włoscy. Na początku marca 1945 r. jej teren został częściowo zbombardowany i spalony.

Po wojnie cukrownia wznowiła pracę w 1946 r. Trzy lata później majątek cukrowni upaństwowiono i włączono w skład zjednoczenia „Cukrownie Gdańskie” z siedzibą w Malborku. W 1971 r. przy cukrowni powstał oddział produkcji kwasku cytrynowego. W 1989 r. wybudowano nowy komin o wysokości  110 m. W latach 90. cukrownia nie radziła sobie dobrze w realiach wolnorynkowych, w roku 2001 obiekt przejęła brytyjska spółka  British Sugar Overseas, lecz w 2004 r. zakład został ostatecznie zamknięty. W sierpniu 2008 r. większość budynków cukrowni wyburzono.

W dawnych magazynach cukrowni w 2008 r. powstała lokalna galeria handlowa o nazwie „Cukrownia”, a w 2019 r. rozpoczęto inwestycje na dawnym terenie fabryki, powstaną tu m.in.: osiedle mieszkaniowe, centrum rekreacyjne, oraz hotel.

Przypisy

  1. Cukrownia Pelplin [online], Forum Dawnego Tczewa [dostęp 2020-07-19] [zarchiwizowane z adresu 2020-07-19] (pol.).
  2. Ogólnopolska Baza Kolejowa [online], www.bazakolejowa.pl [dostęp 2020-07-19] (pol.).
  3. Marcin Niemczak, Przemiany struktur polskiego przemysłu cukrowniczego jako efekt procesu restrukturyzacji., „Prace Komisji Geografii Przemysłu”, t. 10, Warszawa - Kraków 2008, s. 109-122.
  4. Inwestycja w dawnej cukrowni [online], radiogdansk.pl [dostęp 2020-07-19] (pol.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.