Crown Imperial

Crown Imperial z 1958
Producent

Imperial

Zaprezentowany

Listopad 1954

Okres produkcji

1954 – 1965

Miejsce produkcji

Detroit

Dane techniczne
Segment

F

Typy nadwozia

4-drzwiowy sedan

Skrzynia biegów

2 i 3-biegowa automatyczna

Napęd

tylny

Długość

6160-6307 mm

Szerokość

2009-2032 mm

Wysokość

1486-1588 mm

Rozstaw osi

3797 mm

Masa własna

2400-2900 kg

Liczba miejsc

8

Dane dodatkowe
Pokrewne

Imperial

Konkurencja

Cadillac Series 75 Fleetwood
Rolls-Royce Phantom V

Crown Imperial – samochód osobowy klasy luksusowej produkowany pod amerykańską marką Imperial w latach 1954 – 1965. „Crown Imperial” stanowiło używane samodzielnie oznaczenie modelu, który określany jest też jako Imperial Crown Imperial i nie należy go mylić z modelem Imperial Crown.

Historia i opis modelu

Pierwsza generacja (1955-1956)

Pod koniec 1954 roku dotychczasowe najbardziej luksusowe modele samochodów Chryslera: Chrysler Custom Imperial i Crown Imperial zostały wydzielone w ramach osobnej marki Imperial, jako dwie linie: Imperial i Crown Imperial. Utworzono w ten sposób nową markę luksusowych samochodów, która miała konkurować z samochodami Cadillac i Lincoln, a Chrysler zyskał dzięki temu pięć oddziałów, odpowiadających markom koncernu General Motors z odpowiednich segmentów cenowych. Crown Imperial stanowił jeszcze większy, droższy i bardziej luksusowy wariant modelu Imperial, oparty na wydłużonym o 50 cm podwoziu o rozstawie osi 3,8 m (149,5 cala).

Samochody marki Imperial pierwszej generacji zostały przedstawione 17 listopada 1954 roku na 1955 rok modelowy. Otrzymały całkiem nowe nadwozie zaprojektowane przez zespół Virgila Exnera, w ramach programu unowocześnienia wizerunku samochodów Chryslera Forward Look, zrywając z konserwatywnym wizerunkiem poprzedników. Nowa sylwetka wszystkich modeli koncernu była niższa, szersza i dłuższa, bardziej dynamiczna i pozbawiona wystających na boki błotników tylnych, z wygiętą na boki panoramiczną szybą przednią}. Charakterystycznym elementem ich stylistyki stała się podwójna atrapa chłodnicy, z grubą chromowaną kratą, przedzielona pionową poprzeczką z logo marki, odróżniająca się wyraźnie od modeli Chryslera, poza najdroższym sportowym C-300. Detalem odróżniającym je od Chryslera były też wolnostojące ozdobne chromowane lampy na szczycie błotników tylnych.

Napęd zarówno modelu Imperial, jak i Crown Imperial stanowił silnik V8 o pojemności 5,4 l (331,1 in³) i mocy 250 KM (brutto). Napęd był przenoszony przez dwubiegową automatyczną skrzynię biegów PowerFlite z selektorem umieszczonym w pierwszym roku na desce przyrządów. W wyposażeniu standardowym były m.in. radio, elektryczne szyby i regulacja foteli, wspomaganie kierownicy i hamulców, a dodatkowo była dostępna klimatyzacja (567 dolarów). Jedynie Crown Imperial otrzymał w pierwszym roku 12-voltową instalację elektryczną zamiast 6-voltowej. Jako jedyny amerykański samochód w tym roku został wyposażony w hamulce tarczowe. Produkowano dwie odmiany nadwoziowe, obie czterodrzwiowe ośmiomiejscowe: sedan, z ceną bazową 6973 dolary, i limuzynę (Limousine), z ceną bazową 7095 dolarów. Wyprodukowano tylko 172 samochody 1955 rocznika, w tym 127 limuzyn. Był on w 1955 roku najdroższym samochodem produkcji amerykańskiej, a konkurentem był tylko Cadillac Series 75 Fleetwood (6402 dolary).

W 1956 roku modelowym, zaprezentowanym 21 października 1955 roku, wprowadzono jedynie niewielkie zmiany stylistyczne. Powiększono natomiast silnik do 5,8 l (354 in³), który rozwijał moc 280 KM. Skrzynia biegów PowerFlite była teraz sterowana przyciskami. Ceny bazowe sięgały od 7603 do 7670 dolarów, a wyprodukowano ich 226, w tym 175 limuzyn. Spośród samochodów amerykańskich droższy był tylko dwudrzwiowy Continental Mark II.

Druga generacja (od 1957)

Drugą generację modelu Crown Imperial zaprezentowano 2 stycznia 1957 roku. Samochód otrzymał zupełnie nowe nadwozie, obniżone i wizualnie wydłużone, w ramach drugiej odsłony nowoczesnego programu stylistycznego Chryslera Forward Look. Dla podkreślenia wyjątkowego statusu sztandarowej limuzyny, Crown Imperial tym razem nie dzielił nadwozia z podstawowym modelem Imperial, lecz było ono zaprojektowane i wykonywane ręcznie we włoskich zakładach Carrozzeria Ghia w Turynie. Było ono podobne do Imperiala, lecz różniło się między innymi bardziej elegancką linią dachu i atrapą chłodnicy z czterech kolumn poziomych poprzeczek. Drzwi zachodziły przy tym w górnej części na krawędzie dachu. Zachowano taki sam rozstaw osi, co w poprzedniej generacji (3,8 m). Napęd był wspólny z Imperialem i Chryslerem New Yorker w postaci nowego silnika V8 o pojemności 6,4 l (392 in³) i mocy 325 KM (brutto), z automatyczną skrzynią biegów TorqueFlite.

Produkowano tylko czterodrzwiową ośmiomiejscową limuzynę, w ograniczonej palecie kolorystycznej. Cena bazowa wynosiła w 1957 roku 14 000 dolarów, przez co ponownie był to najdroższy samochód amerykański, a wyprodukowano ich w tym roku tylko 36. Należy zaznaczyć, że w tym roku Imperial wprowadził też model Imperial Crown, będący znacznie tańszą odmianą podstawowego modelu marki. W 1958 roku Crown Imperial nie uległ większym zmianom, natomiast cena wzrosła do 15 075 dolarów, a powstało ich 31. W 1959 roku zmieniono atrapę chłodnicy, a oprócz tego model i napęd pozostał taki sam, lecz powstało tylko 7 sztuk.

W kolejnych latach model ten był nadal produkowany w niewielkiej liczbie na zamówienie, przechodząc restylizację. Zakończono ich produkcję w 1965 roku modelowym

Crown Imperial wyprodukowany w 1960 roku był prywatnym samochodem Pierwszej Damy Stanów Zjednoczonych, Jacqueline Kennedy. Samochód pojawił się także podczas pogrzebu Johna F. Kennedy'ego.

Silniki

  • V8 5.4l Hemi
  • V8 5.8l Hemi
  • V8 6.4l Hemi
  • V8 6.8l Wedgehead


Uwagi

  1. ↑ Moc w rzeczywistości podawana w koniach parowych (HP = 1,0139 KM). Moc silników samochodów amerykańskich podawana była przed 1972 rokiem jako moc „brutto” (gross BHP), mierzona w optymalnych warunkach na samym silniku – wyższa niż moc mierzona według późniejszych bardziej rzeczywistych norm (Flory 2004 ↓, s. 864).

Przypisy

  1. 1 2 Flory 2008 ↓, s. 622, 630-631.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Flory 2008 ↓, s. 658-660.
  3. ↑ Flory 2008 ↓, s. 621, 658.
  4. ↑ New cars for 1955. „Popular Mechanics Magazine”. 102 (6), s. 97, grudzień 1954. (ang.).
  5. 1 2 Flory 2008 ↓, s. 661.
  6. 1 2 3 4 Flory 2008 ↓, s. 739-741.
  7. ↑ Flory 2008 ↓, s. 701-776.
  8. ↑ Flory 2008 ↓, s. 817-820.
  9. ↑ Flory 2008 ↓, s. 794, 817-818.
  10. 1 2 3 4 5 6 Flory 2008 ↓, s. 817-821.
  11. ↑ Flory 2008 ↓, s. 795, 818.
  12. ↑ Flory 2008 ↓, s. 778, 821.
  13. ↑ Flory 2008 ↓, s. 899-902.
  14. ↑ Flory 2008 ↓, s. 978-982.
  15. ↑ Flory 2004 ↓, s. 374.
  16. ↑ 1960 IMPERIAL. [dostęp 2020-03-24]. (ang.).

Bibliografia

  • J. "Kelly" Flory: American Cars, 1946–1959: Every Model, Year by Year. McFarland & Company, 2008. ISBN 978-0-7864-3229-5. (ang.).
  • J. „Kelly” Flory: American Cars, 1960–1972: Every Model, Year by Year. Jefferson: McFarland & Company, 2004. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.