W trzydziestej pierwszej edycji Copa Libertadores udział wzięło 19 klubów reprezentujących wszystkie kraje zrzeszone w CONMEBOL oprócz Kolumbii. Każde z 9 państw wystawiło po 2 kluby, nie licząc broniącego tytułu kolumbijskiego klubu Atlético Nacional, który awansował do 1/8 finału bez gry.

Atlético Nacional nie tylko nie zdołał obronić tytułu, ale nie dotarł nawet do finału. W półfinale obrońcy tytułu zmierzyli z paragwajskim klubem Club Olimpia, z którym w poprzednim roku walczyli w finale i wygrali w rzutach karnych. Tym razem także oba zespoły stoczyły zacięty i wyrównany bój, który również trzeba było rozstrzygnąć z pomocą rzutów karnych. Olimpia zrewanżowała się rywalom i dzięki wygranym karnym awansowała do finału. Półfinałowy dwumecz między Atlético Nacional a Olimpią okazał się przedwczesnym finałem, gdyż ekwadorska rewelacja turnieju Barcelona SC, która dotarła do finału po sensacyjnym wyeliminowaniu potężnego argentyńskiego klubu River Plate, okazała się zbyt słaba na utytułowaną drużynę z Paragwaju. Olimpia już drugi raz sięgnęła po największe klubowe trofeum Ameryki Południowej.

W finale znów nie zagrał żaden z klubów reprezentujących kraje należące do wielkiej trójki południowoamerykańskiego futbolu (Argentyna, Brazylia i Urugwaj). Jedynie River Plate dotarł do półfinału, gdzie będąc głównym faworytem turnieju, sensacyjnie odpadł po rozgrywce rzutów karnych z Barceloną.

W pierwszym etapie 20 klubów podzielono na 5 grup po 4 drużyny. Z każdej grupy do następnej rundy awansować miały trzy najlepsze zespoły, jednak z powodu absencji klubów kolumbijskich w pierwszym etapie zagrało 18 klubów, przez co grupa druga miała tylko dwie drużyny z Argentyny. Z tego powodu w grupie 2 walka toczyła się jedynie o lepsze miejsce dające szansę na bardziej dogodne losowanie w etapie pucharowym. Zatem do 1/8 finału awansowało z grup 14 klubów, a jako piętnasty klub awansował broniący tytułu Atlético Nacional.

W 1/8 finału wylosowano siedem par, które wyłoniły siedmiu ćwierćfinalistów. Ósmym ćwierćfinalistą była Club Olimpia, która otrzymała wolny los. W ćwierćfinale wylosowano cztery pary, które wyłoniły czterech półfinalistów. W półfinale dwie pary wyłoniły dwóch finalistów.

W tej edycji żaden z klubów urugwajskich nie zdołał dotrzeć nawet do ćwierćfinału, natomiast z klubów brazylijskich do ćwierćfinału dostał się tylko klub CR Vasco da Gama. Znakomicie spisały kluby z Ekwadoru – Barcelona dotarła do finału, a Emelec Guayaquil do ćwierćfinału, gdzie w walce o półfinał uległ w „bratobójczym” boju Barcelonie.

W tej edycji Copa Libertadores nie wzięły udziału kluby z Kolumbii z tej przyczymy, że nie dokończono mistrzostw kraju w 1989 roku i przez to nie wyłoniono dwóch klubów uprawnionych do startu. Gdy w lidze kolumbijskiej rozegrano już 318 meczów, kolumbijska federacja piłkarska (Federación Colombiana de Fútbol) przerwała mistrzostwa. Stało się to z powodu zamordowania 1 października 1989 roku w Medellín sędziego Alvaro Ortegi.

1/16 finału

1/8 finału

1/4 finału

1/2 finału

FINAŁ

Klasyfikacja

Poniższa tabela ma charakter statystyczny. O kolejności decyduje na pierwszym miejscu osiągnięty etap rozgrywek, a dopiero potem dorobek bramkowo-punktowy. W przypadku klubów, które odpadły w rozgrywkach grupowych o kolejności decyduje najpierw miejsce w tabeli grupy, a dopiero potem liczba zdobytych punktów i bilans bramkowy.

Linki zewnętrzne

• Copa Libertadores 1990 (rsssf)
• Copa Libertadores 1990 (conmebol.com)
• Copa Libertadores 1990 (historiayfutbol). historiayfutbol.obolog.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-04-27)].
• Copa Libertadores 1990 (terra.com)
• Copa Libertadores 1990 (bolanaarea)
• Copa Libertadores 1990 (soccermond)