Comitativus – przypadek w językach aglutynacyjnych i fleksyjnych; występowanie danego desygnatu w parze z innym. Występuje w językach ugrofińskich (w większości w liczbie pojedynczej). Należy do przypadków ginących – coraz częściej zastępują go konstrukcje omowne. Jego odwrotnością jest abessivus.
Język fiński
Budowa i użycie
Końcówką komitatiwu w języku fińskim jest -en. Przypadek pojawia się wyłącznie w liczbie mnogiej (mimo że może przybrać znaczenie liczby pojedynczej i zawsze towarzyszą mu sufiksy dzierżawcze.)
- vaimo (żona) – vaimoineen (żony – z żoną, z żonami)
W zdaniu Han tuli vaimoineen (przyszedł z żoną) słowo w komitatiwie rozumiemy w liczbie pojedynczej, mimo że formalnie ma postać liczby mnogiej.
Konstrukcje omowne
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 § 81 Sijat ja sijapäätteet. [w:] Iso Suomen kielioppi [on-line]. [dostęp 2017-12-09].
- ↑ Bańczerowski, Pogonowski i Zgółka 1982 ↓.
- ↑ 3.2.8 Vähäkäyttöiset sijat abessiivi, komitatiivi ja instruktiivi. [dostęp 2017-12-09].
Bibliografia
- Jerzy Bańczerowski, Jerzy Pogonowski, Tadeusz Zgółka: Wstęp do językoznawstwa. Poznań: Wydawnictwa Uniwersytetu Adama Mickiewicza, 1982.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.