Ciałko blaszkowate, ciałko Vatera-Paciniego – rodzaj szybko adaptujących się, najbardziej skomplikowanych mechanoreceptorów, wrażliwych na nacisk i wibracje. Ciałka przypominają małe, białe cebulki; różnią się wielkością, ale są wystarczająco duże, by móc dostrzec je „gołym okiem” (średnica ok. 3 mm). Zbudowane są z koncentrycznie ułożonych warstw fibroblastów, wypełnione są płynem, a w ich rdzeniach znajduje się pojedynczy, niemielinowany akson i jego komórki Schwanna.
U człowieka znajdują się w skórze właściwej (szczególnie palców, dłoni i stóp), w pobliżu stawów, w narządach płciowych (w prąciu, łechtaczce, przy cewce moczowej), spojówce, krezce i piersiach. U innych zwierząt mogą występować w innych miejscach np. w trzustce u kotów lub w błonie śluzowej języka u ptaków.
- Dodatkowe obrazy
- Mikrofotografia ciałka Paciniego.
- Mikrofotografia świetlna przedstawiająca trzy ciałka blaszkowate (w centrum).
- Schematyczny przekrój skóry z zaznaczonym ciałkiem blaszkowatym (pacinian corpuscle) u dołu.
- Przekrój wszystkich warstw skóry z zaznaczonym ciałkiem blaszkowatym (pacinian corpuscle) u dołu.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 W.A. Newman Dorland, Dorland’s illustrated medical dictionary., wyd. 32, Philadelphia, PA: Saunders/Elsevier, 2012, s. 420, ISBN 978-1-4160-6257-8, OCLC 706780870.
- 1 2 3 4 5 6 7 Ronald A. Bergman, Adel K. Afifi, Paul M. Heidger, Plate 6.124: corpuscle of Vater-Pacini [online], anatomyatlases.org [dostęp 2021-07-17].
- 1 2 3 4 Marie T. O’Toole (red.), Mosby’s medical dictionary, wyd. 10, St. Louis, Missouri: Elsevier, 2017, s. 1311, ISBN 978-0-323-41425-8, OCLC 922562702.
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.