Chybice
wieś

Kościół pw. św. Małgorzaty w Chybicach
Państwo

 Polska

Województwo

 świętokrzyskie

Powiat

starachowicki

Gmina

Pawłów

Liczba ludności (2021)

324

Strefa numeracyjna

41

Kod pocztowy

27-225

Tablice rejestracyjne

TST

SIMC

0260095

Położenie na mapie gminy Pawłów
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Położenie na mapie powiatu starachowickiego
50°55′21″N 21°05′58″E/50,922500 21,099444

Chybice – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie starachowickim, w gminie Pawłów.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Chybice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 756.

Chybice są siedzibą rzymskokatolickiej parafii św. Małgorzaty.

Części wsi

Integralne części wsi Chybice
SIMCNazwaRodzaj
0260103Fajkaczęść wsi
0260110Warszawskaczęść wsi

Historia

Pierwsze wzmianki o Chybicach pochodzą z 1362 roku, dotyczą fundacji kościoła parafialnego pw. św. Małgorzaty zbudowanego z inicjatywy kanoników krakowskich poświęconego następnie przez biskupa Bodzantę Jankowskiego, herbu Róża w tymże roku. Z historii kościoła wiadomo że był dwukrotnie odnawiany w 1617 r. i w 1841 r.

W wieku XIX Chybice opisano jako wieś i dobra nad rzeką Pokrzywianką w powiecie iłżeckim, gminie i parafii Chybice.

We wsi był wówczas browar piwny, gorzelnia i urząd gminny. Według spisu miast, wsi, osad Królestwa Polskiego, w roku 1827 wieś posiadała 21 domów i 168 mieszkańców. W roku 1860 spis pokazał 36 domów, 258 mieszkańców, 526 mórg ziemi dworskiej i 377 włościańskiej. Do najbliższej stacji pocztowej w Brodach było 7 wiorst

Parafia Chybice w dekanacie iłżeckim liczyła 1864 dusz.

Gmina i dobra Chybice

W czasach Królestwa Polskiego istniała gmina Chybice. Gminę zamieszkiwało 3946 osób. Obszar gminy wynosił 4658 mórg, w tym ziemi dworskiej było 1878 mórg. W skład gminy wchodziły wówczas miejscowości: Bostów, Bukówka, Chybice, Godów, Kałków, Kobylaki, Nieczulice, Pokrzywnica, Trzonków, Warszó­wek, Wawrzeńczyce, Wieloborowice, Wymy­słów i Zapniów.

Dobra Chybice (dworskie) obejmowały folwarki: Chybice, Trzeszków, Bostów, Cząstków, Nieczulice, Dąbrowa, Jabłonna, Styków i Sosnówka, a także wsie: Chybice, Dąbrowa, Styków, Trzeszków, Nieczulice, Jabłonna, Swirta, Bostów, Sosnówka i Cząstków.

W gminie były piece do wypalania wapna, pokłady rudy, trzy młyny wodne i tartak.

Zabytki

Do rejestru zabytków nieruchomych zostały wpisane obiekty:

  • kościół pw. św. Małgorzaty z 1362 r., gotycki; sklepienie palmowe, oparte o jedną kolumnę; ołtarz główny z XVII w., późnorenesansowy wraz z cmentarzem kościelnym oraz murowanym ogrodzeniem z bramami i schodami z przełomu XIX i XX w. (nr rej.: A.808/1-3 z 10.11.1947, z 23.06.1967 i z 2.05.2011),
  • park dworski z XVIII w., przebudowany w XIX–XX w. (nr rej.: A.809 z 4.12.1957 i z 29.12.1997).

Ludzie

Przypisy

  1. ↑ Wieś Chybice w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2022-03-16], liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 158 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. 1 2 3 TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  4. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 16995
  5. 1 2 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014-03-09].
  6. ↑ Opis parafii na stronie diecezji
  7. ↑ Chybice, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 666.
  8. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2023, s. 60 [dostęp 2018-02-10].
  9. ↑ Lechosław Herz: Góry Świętokrzyskie (mapa turystyczna). Warszawa - Wrocław: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1982.
  10. ↑ Władysław Szklarz i Zbigniew Żyromski. Buczaczanie typowani do wpisania do «Złotej Księgi Kresowian. „Głos Buczaczan”. 3 (58), Wrocław, 2006, s. 16.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.