Christine Brückner
Data i miejsce urodzenia

10 grudnia 1921
Schmillinghausen, k. Bad Arolsen

Data i miejsce śmierci

21 grudnia 1996
Kassel

Narodowość

niemiecka

Język

niemiecki

Alma Mater

Uniwersytet w Marburgu

Dziedzina sztuki

literatura

Gatunek

powieść, opowiadania, reportaż

Ważne dzieła

Nirgendwo ist Poenichen

Odznaczenia

Christine Brückner z d. Emde (ur. 10 grudnia 1921 w Schmillinghausen k. Bad Arolsen, zm. 21 grudnia 1996 w Kassel) − pisarka niemiecka.

Życiorys i twórczość

Była córką pastora. Zanim zaczęła pisać, pracowała w różnych zawodach. Po wybuchu wojny pracowała jako kucharka i księgowa. W 1964 roku została dyplomowaną bibliotekarką. Na uniwersytecie w Marburgu studiowała historię sztuki i literatury. Od 1954 roku utrzymywała się z pracy pisarskiej. Jej utwory zostały przetłumaczone na 15 języków. Przez krytykę literacką zaliczana do nurtu ambitniejszej literatury popularnej. Pisała powieści, opowiadania, reportaże, literaturę dla dzieci, słuchowiska, felietony, teksty autobiograficzne. Jej utwory poruszają się w obrębie tematów literatury feministycznej oraz tematu utraconej ojczyzny. Do jej największych sukcesów wydawniczych należą: powieść Ehe die Spuren verwehen z roku 1954 oraz sfilmowana jako serial telewizyjny trylogia o pomorskiej rodzinie Quint: Jauche und Levkojen, Nirgendwo ist Poenichen, Die Quints.

Dzieła

Opowiadania i powieści

  • Ehe die Spuren verwehen, 1954
  • Katharina und der Zaungast, 1957
  • Ein Frühling im Tessin, 1960
  • Die Zeit danach, 1961
  • Bella Vista und andere Erzählungen, 1963
  • Letztes Jahr auf Ischia, 1964
  • Der Kokon, 1966
  • Das glückliche Buch der a.p., 1970
  • Überlebensgeschichten, 1973
  • Jauche und Levkojen, 1975
  • Die Mädchen aus meiner Klasse, 1975
  • Nirgendwo ist Poenichen, 1977
  • Was ist schon ein Jahr. Frühe Erzählungen, 1984
  • Das eine sein, das andere lieben, 1981
  • Die Quints, 1985
  • Die letzte Strophe, 1989
  • Früher oder später, 1996

Książki dla dzieci i młodzieży

  • Alexander der Kleine. Eine heitere Erzählung, 1966
  • A brother for Momoko, London, The Bodley Head 1970
  • Wie Sommer und Winter, 1971
  • Momoko und Chibi, 1974
  • Die Weltreise der Ameise, 1974
  • Momoko ist krank, 1979
  • Mal mir ein Haus, 1980
  • Momoko und der Vogel, 1982

Działalność jako wydawca

  • Botschaften der Liebe in deutschen Gedichten des 20. Jahrhunderts, 1960.
  • An mein Kind. Deutsche Gedichte des 20. Jahrhunderts, 1962
  • Juist. Ein Lesebuch, 1984
  • Lesezeit. Eine persönliche Anthologie, 1986

Pozostałe teksty

  • Kleine Spiele für große Leute, 1957
  • Erfahren und erwandert (współautor: Otto Heinrich Kühner), 1979
  • Mein schwarzes Sofa. Aufzeichnungen, 1981
  • Wenn du geredet hättest, Desdemona. Ungehaltene Reden ungehaltener Frauen, 1983
  • Lachen um nicht zu weinen. Ein Lesebuch, 1984
  • Deine Bilder. Meine Worte (współautor: Otto Heinrich Kühner), 1986
  • Hat der Mensch Wurzeln? Autobiographische Texte, hrsg. v. Gunther Tietz, 1988
  • Die Stunde des Rebhuhns. Aufzeichnungen, 1991
  • Lieber alter Freund. Briefe, 1992
  • Weitere ungehaltene Reden, 1995
  • Unterwegs. Reisen in nicht allzu ferne Länder, 1995
  • Ständiger Wohnsitz. Kasseler Notizen, hrsg. u. mit einem Nachwort vers. v. Friedrich W. Block, 1998
  • Ich will Dich den Sommer lehren. Briefe aus vierzig Jahren (współautor: Otto Heinrich Kühner), hrsg. u. mit einem Vorwort vers. v. Friedrich W. Block, 2003

Przypisy

  1. ↑ Christine Brückner (fembio.org)
  2. 1 2 Pisarze niemieckojęzyczni XX wieku. Leksykon encyklopedyczny PWN pod red. Marka Zybury. Warszawa – Wrocław: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996 (autorka biogramu: Elżbieta Dzikowska), s. 47.
  3. ↑ Aleksandra Makan: Christine Brückners Heimatkonzepte, [w:] Studia Niemcoznawcze, t. XXIV. Warszawa 2002, s. 649 nn.

Bibliografia

  • Über Christine Brückner. Aufsätze, Rezensionen, Interviews, hrsg. v. Gunther Tietz. 2. Aufl. Frankfurt am Main u.a.: Ullstein 1990. (= Ullstein-Buch; 22173) ISBN 3-548-22173-4
  • Margaritha Jacobaeus, "Zum Lesen empfohlen". Lesarten zu Christine Brückners Poenichen-Trilogie. Eine rezeptionsästhetische Studie. Stockholm: Almqvist u. Wiksell Internat. 1995, ISBN 91-22-01671-6
  • Karin Müller, "Das Leben hält sich oft eng an die Literatur". Die Archetypen in den Poenichen-Romanen Christine Brückners. Glienicke/Berlin u.a.: Galda u. Wilch 2000. ISBN 3-931397-26-2
  • Elwira Pachura, Polen – die verlorene Heimat. Zur Heimatproblematik bei Horst Bienek, Leonie Ossowski, Christa Wolf, Christine Brückner. Stuttgart: Ibidem-Verl. 2002. ISBN 3-89821-205-X
  • Paweł Zimniak, Die verlorene Zeit im verlorenen Reich. Christine Brückners Familiensaga und Leonie Ossowskis Familienchronik. Zielona Góra: Wydaw. Wyższej Szkoły Pedagog. 1996. ISBN 83-86832-13-4
  • Aleksandra Makan: Christine Brückners Heimatkonzepte, [w] Studia Niemcoznawcze, t. XXIV. Warszawa 2002, s. 649-658.
  • Jolanta Mazurkiewicz Sokołowska: Zwischen deutsch-polnischem «Grenzland» und «verlorener Heimat»: Von literarischen Rückreisen in die Kindheitsparadiese. Frankfurt/M.: Peter Lang, 1998. ISBN 978-3631336090.
  • Pisarze niemieckojęzyczni XX wieku. Leksykon encyklopedyczny PWN pod red. Marka Zybury. Warszawa – Wrocław: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996. ISBN 83-01-11995-0 (autorka biogramu: Elżbieta Dzikowska), s. 47.
  • Christine Brückner (fembio.org)

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.