Christian Günther von Bernstorff
Data i miejsce urodzenia

3 kwietnia 1769
Kopenhaga

Data i miejsce śmierci

18 marca 1835
Berlin

Minister spraw zagranicznych Danii
Okres

od 1797
do 1810

Poprzednik

Andreas Peter Bernstorff

Minister spraw zagranicznych Prus
Okres

od 1818
do 1832

Poprzednik

Karl August von Hardenberg

Następca

Jean Pierre Frédéric Ancillon

Odznaczenia

Christian Günther von Bernstorff (ur. 3 kwietnia 1769 w Kopenhadze, zm. 18 marca 1835 w Berlinie) – duński i pruski mąż stanu i dyplomata.

Życiorys

Służbę dyplomatyczną rozpoczął pod okiem ojca, którym był duński minister Andreas Peter Bernstorff (zm. 1797). Christian został w 1787 attaché przy reprezentancie Danii na sejmie w Szwecji.

W roku 1789 został sekretarzem misji dyplomatycznej w Berlinie, gdzie jego wuj ze strony matki Friedrich Leopold zu Stolberg-Stolberg był duńskim ambasadorem. Dzięki wpływom i naukom wuja Christian szybko został chargé d’affaires i w roku 1791 ministrem-plenipotentem. W 1794 został ambasadorem w Sztokholmie, gdzie pozostał do maja 1797 roku. W 1797 został wezwany do Kopenhagi, by pomóc choremu ojcu w rządzeniu państwem.

Gdy ojciec zmarł (21 VI 1797), został kolejnym po nim radca stanu i ministrem spraw zagranicznych. W 1800 został najważniejszym ministrem. Na czele MSZ stał do 1810 roku.

W 1811 ambasador w Wiedniu, gdzie pozostał do stycznia roku 1814, kiedy to rozpoczęła się walka z Napoleonem. Towarzyszył cesarzowi Franciszkowi I do Paryża.

Na Kongresie Wiedeńskim on i jego brat Joachim Frederik Bernstorff (1771-1835) reprezentowali Danię.

W 1817 roku został ambasadorem w Berlinie, podczas gdy jego brat Joachim Frederik Bernstorff pojechał w tym samym charakterze do Wiednia.

Od 1817 przeszedł na służbę Prus i (w 1818) został pruskim ministrem spraw zagranicznych.

Odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Johann Heinrich Friedrich Berlien: Der Elephanten-Orden und seine Ritter. Kopenhaga: Berlingschen Officin, 1846, s. 121
  2. ↑ Federico Bona: I Cavalieri dell'Ordine Supremo del Collare o della Santissima Annunziata. [w:] Blasonario subalpino [on-line]. (wł.).
  3. ↑ Chevaliers de la Toison d'Or
  4. ↑ Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 287.

Bibliografia

  • Encyclopædia Britannica Eleventh Edition.
  • J. Caro in Allgem. Deutsch. Biog. s. V.; also I-I. von Treitschke, Deutsche Geschichte (Leipzig, 1874-1894)
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.