Choroba kosmiczna – zanik czynności motorycznych organizmu spowodowany długotrwałym przebywaniem w stanie nieważkości.

Szacuje się, że połowa astronautów cierpi na chorobę kosmiczną. Jej podstawowe objawy, oprócz zaniku czynności motorycznych, to: brak apetytu, nudności i wymioty. Dolegliwości ustępują samoistnie po 2–3 dniach ponownego pobytu na Ziemi.

Spośród wszystkich astronautów najgorzej chorobę tę przechodził Edwin Jacob Garn, dlatego żartobliwie nazwano ją „skalą Garna”.

Przypisy

  1. ↑ Mixed Up in Space, NASA. science.nasa.gov. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-03-17)]..
  2. 1 2 Tony Quine. Addicted to space: An appreciation of Anousheh Ansari, Part II. „Spaceflight”. 49 (4), s. 144, April 2007. British Interplanetary Society (BIS). ISSN 0038-6340. (ang.).
  3. ↑ "he represents the maximum level of space sickness that anyone can ever attain, and so the mark of being totally sick and totally incompetent is one Garn" https://historycollection.jsc.nasa.gov/JSCHistoryPortal/history/oral_histories/StevensonRE/StevensonRE_5-13-99.htm

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.