Porwanie

W 1977 roku podczas przestoju w karierze otrzymała od biznesmena z Hongkongu propozycję utworzenia spółki filmowej, która miała przywrócić jej popularność. Aktorka pojechała na spotkanie na jedną z wysp w pobliżu Hongkongu. Aktorka wraz z towarzyszącym jej mężczyzną (który potem okazał się agentem z Korei Północnej) wysiedli w Repuls Bay. Tam przy łodziach motorowych na parę czekała kilkuosobowa grupa ludzi. Choi Eun-hee podano środki nasenne i wniesiono na statek. Po przebudzeniu aktorka zauważyła, że znajduje się w kabinie kapitana, a nad jej głową wisi portret Kim Ir Sena.

Po przywiezieniu do Pjongjangu Choi Eun-hee trafiła do luksusowej strzeżonej willi. W tym samym czasie jej były mąż, reżyser Shin Sang-ok, pojechał szukać jej do Hongkongu, gdzie został zaatakowany i porwany do Korei Północnej.

Shin Sang-ok, odmówiwszy współpracy, trafił do obozu pracy. Później ustąpił i zamieszkał z byłą żoną.

Inicjatorem porwań był Kim Dzong Il, który chciał stworzyć przemysł filmowy w Korei Północnej.

Najważniejszym filmem Choi Eun-hee i Shin Sang-oka był horror socrealistyczny Pulgasari.

Ucieczka i dalsze życie

Po ośmiu latach pobytu w Korei Północnej, Choi Eun-hee i jej były mąż uzyskali zgodę na wyjazd do Wiednia. Po trafieniu do miasta uciekli do ambasady Stanów Zjednoczonych. Tam przez pewien czas byli przesłuchiwani przez CIA.

Do śmierci mieszkała w Seulu. Zaakceptowała fakt, że była ofiarą Kim Dzong Ila, choć długo przepraszała go za ucieczkę. Korea Północna do dzisiaj nie przyznała się do porwania aktorki i reżysera.