Chodota – wzmiankowany w Pouczeniu Włodzimierza Monomacha wódz Wiatyczów. Zgodnie z przekazem źródłowym, przez dwie zimy, w 1081 i 1083 roku, Włodzimierz Monomach wyprawiał się na Chodotę i jego syna.

Chodota nie jest tytułowany w Pouczeniu kniaziem, co wskazuje, że przypuszczalnie nie było to imię własne, lecz nazwa jakiejś funkcji plemiennej. Wskazuje się na podobieństwo do starobułgarskiego terminu chodataj – „przełożony, opiekun”.

Przypisy

  1. 1 2 Słownik starożytności słowiańskich. T. 1. Cz. 2. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1962, s. 245.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.