Chnaniszu z Hedhaijabu – mnich, teolog i pisarz działający w VII wieku; był bratem Iszujaba, biskupa Sinn Barimmy (syr. Ḳārdāliyābhādh).
W młodości obaj bracia studiowali w szkole nisibiskiej wraz z przyszłym patriarchą Iszujabem III. Po ukończeniu nauk dołączyli do konwentu na górze Izla. Chnaniszu nie zagrzał długo miejsca w monastyrze i ruszył w podróż na zachód – odwiedził Jerozolimę, a następnie Egipt, aby poznać regułę mnichów żyjących w skitach, opisywaną w dziele Palladiusza z Galacji „Raj”.
Po powrocie z podróży przeniósł się wraz z bratem do monastyru Bet Abe, gdzie skupił się na studiowaniu dogmatów. Nowo obrany patriarcha Iszujab III docenił jego wiedzę i zatrudnił przy komponowaniu dzieła zatytułowanego Hudhrā – Chnaniszu napisał tom filozoficznych objaśnień i definicji, opatrzonych komentarzami, a pracę zadedykował swojemu bratu; skomponował także dzieło dotyczące wymowy trudnych słów w dziełach Ojców Kościoła. Był także autorem innej pracy o fonologii, dotyczącej homonimów. Największym jednak dziełem była ponowna redakcja „Raju” Palladiusza, wzbogacona o obserwacje wyniesione z podróży, stworzona na prośbę patriarchy Jerzego I.
Uwagi
- ↑ Jego manuskrypt posłużył później za bazę dla prac Jakuba z Edessy oraz mnichów z Karkafety (syr. Ḳarḳaphěthā).
Przypisy
- 1 2 Tomasz z Margi: Księga Przywódców. E.A. Wallis-Budge (red.). T. 2. Londyn: 1893, s. 178-9. (ang.).
Bibliografia
- William Wright: A Short History of Syriac Literature. Londyn: Cambridge University Press, 1894, s. 174-176. (ang.).