Charlotte Perrelli

Charlotte Perrelli podczas występu na Het Grote Songfestivalfeest, 2019.
Imię i nazwisko

Anna Jenny Charlotte Perrelli

Data i miejsce urodzenia

7 października 1974
Hovmantorp

Gatunki

Disco, pop, szlagier

Zawód

piosenkarka

Aktywność

od 1987

Wydawnictwo

Stockhouse (1999–2008; od 2009)
Universal Music (2008)

Zespoły
Wizex, Anders Engbergs
Strona internetowa

Anna Jenny Charlotte Perrelli, z domu Nilsson (ur. 7 października 1974 w Hovmantorp) – szwedzka piosenkarka, pisarka i prezenterka telewizyjna.

Dwukrotna zwyciężczyni programu Melodifestivalen (1999, 2008). Laureatka 44. Konkursu Piosenki Eurowizji (1999).

Młodość

Urodziła się w Hovmantorpii w gminie Lessebo. Mając 13 lat, dołączyła do lokalnego zespołu tanecznego Bengt Ingvars, działającego w Hovmantorp w prowincji Smalandia w południowej Szwecji. Z czasem grupa zmieniła nazwę na Bengt Ingvars med Charlotte. Uczęszczała do Wyższej Szkoły Artystycznej w Växjö, gdzie równolegle występowała jako liderka zespołu Kendix.

Kariera muzyczna

W 1994 rozpoczęła karierę wokalną w zespole tanecznym Andersa Engbergsa, z którym wydała dwa albumy studyjne. W 1997 odeszła z grupy i nawiązała współpracę z zespołem Wizex, z którym wydała kolejne dwie płyty w swoim dorobku, Mot nya mål i Tusen och en natt. Za pierwszy byli nominowany do nagrody Grammi w kategorii „najlepszy album”, a za drugi odebrali status złotej płyty za wysoką sprzedaż w Szwecji.

W 1999 wzięła udział w Melodifestivalen, krajowych eliminacjach do Konkursu Piosenki Eurowizji, do których zgłosiła się z utworem „Tusen och en natt”. W finale zdobyła największą liczbę 217 punktów od jurorów i telewidzów, zostając reprezentantką Szwecji podczas 44. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanego w Jerozolimie. Po finale eliminacji nagrała anglojęzyczną wersję piosenki („Take Me to Your Heaven”), z którą 29 maja zwyciężyła w finale Eurowizji, zdobywszy 163 punkty. Po wygranej w konkursie wyruszyła w trasę koncertową po Europie oraz zaczęła pracę nad materiałem na debiutancki album, zatytułowany po prostu Charlotte. Z powodu konfliktu z krajowym nadawcą SVT nie wystąpiła jako gość specjalny podczas finału 45. Konkursu Piosenki Eurowizji, co uchodzi za tradycję konkursu.

W 2001 wydała drugi album studyjny pt. Miss Jealousy, który promowała singlem „You Got Me Going Crazy”, napisanym przez Johana Åberga i Paula Reina. Utwór został wybrany na debiutancki singiel Natalii, która w 2002 nagrała jego hiszpańskojęzyczną wersję – „Vas a volverme loca”, sprzedając go w nakładzie 200 tys. egzemplarzy. Po wydaniu płyty wyruszyła w kolejną trasę koncertową, obejmującą kilka krajów Europy oraz Nową Zelandię. W kwietniu 2003 została zaangażowana do szwedzkiej wersji musicalu Jesus Christ Superstar, w którym zagrała rolę Marii Magdaleny. We wrześniu 2003 wydała singiel, „Broken Heart”. W 2004 wydała album studyjny pt. Gone Too Long, który trafił na pierwsze miejsce krajowej listy najczęściej kupowanych płyt. Wydawnictwo promowały single „A Million Miles Away” oraz tytułowa piosenka „Gone Too Long”. Latem Nilsson wystąpiła jako jedna z kilku artystów podczas trasy koncertowej Rhapsody in Rock. Na początku 2005 roku zasiadła w komisji jurorskiej programu Inför Eurovision, podczas którego oceniane były eurowizyjne propozycje biorące udział w 50. Konkursie Piosenki Eurowizji.

W 2006 wydała album studyjny pt. I din röst, który nagrała ku czci wokalistki jazzowej Moniki Zetterlund. Oprócz największych przebojów artystki, na albumie umieściła autorski, tytułowy utwór. W 2007 odbyła trasę koncertową po Szwecji oraz wydała dwa premierowe single, „Som du” i „Jag är tillbaks”. W 2008 zgłosiła się z utworem „Hero” do Melodifestivalen 2008, szwedzkich selekcji do 53. Konkursu Piosenki Eurowizji. Pomyślnie przeszła do finału i 15 marca zwyciężyła w nim, zostając reprezentantką Szwecji na Eurowizji. Przed konkursem była jedną z faworytek do wygrania w finale. 22 maja wystąpiła z drugim numerem startowym w drugim półfinale konkursu i otrzymała „dziką kartę” od jurorów, dzięki czemu została dopuszczona do udziału w finale rozgrywanym 24 maja. Zajęła w nim 18. miejsce. Po udziale w konkursie wystąpiła z „Hero” podczas Sopot Hit Festiwal 2008, na którym zajęła piąte miejsce. W tym samym czasie zaczęła przygotowania do festiwalu Rhapsody in Rock, podczas którego występowała z Robertem Wellsem. Latem wystąpili gościnnie podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Pekinie w Chinach. W sierpniu podpisała kontrakt płytowy z chińską wytwórnią płytową, która wydała jej album pt. Hero w Chinach. Jesienią rozpoczęła pracę nad świątecznym albumem pt. Rimfrostjul, który wydała w listopadzie. W tym czasie zaśpiewała gościnnie także w kilku programach telewizyjnych, w takich jak m.in. Sommarkrysset, Victoriadagen i Nationaldagen, także wystąpiła w charakterze trenera wokalnego w jednym z odcinków Idola. Na początku 2009 wyleciała do Pekinu, gdzie pojawiła się w kilku programach telewizyjnych.

W lipcu 2009 wystąpiła podczas parady szlagierów organizowanej w Sztokholmie. W kolejnych miesiącach nagrała z Magnusem Carlssonem singiel „Mitt livs gemal”, który został zaprezentowany podczas ślubu szwedzkiej pary królewskiej w czerwcu 2010. W grudniu wyruszyła w trasę koncertową po szwedzkich kościołach w celach promocji świątecznej płyty Rimfrostjul. W listopadzie 2011 potwierdziła, że wcieli się w postać Evy Peron w inscenizacji musicalu Evita, wystawianej w Malmö Opera, a także ogłosiła udział w Melodifestivalen 2012, do których zgłosiła się z utworem „The Girl”. Wystąpiła podczas czwartego półfinału eliminacji i zajęła piąte miejsce, nie kwalifikując się do rundy finałowej. Po udziale w selekcjach wydała album pod tym samym tytułem, na którym znalazła się m.in. piosenka „Little Braveheart”, nagrana w duecie z Kate Ryan. Latem 2012 powróciła do występów w musicalu Evita. W grudniu 2013 wydała album pt. Min barndoms jul.

W 2016 miała pełnić rolę prowadzącej drugi półfinał Melodifestivalen, ale ostatecznie wystąpiła jako gość artystyczny wydarzenia. W lutym 2017 wystąpiła z piosenką „Mitt liv” w pierwszym półfinale Melodifestivalen 2017 i zajęła w nim ostatnie miejsce.

Na początku grudnia 2020 została ogłoszona uczestniczką Melodifestivalen 2021 z piosenką „Still young”.

Działalność pozamuzyczna

W latach 1997–1998 grała trenerkę Millan Svensson w serialu Vita lögner.

W 2000 została okrzyknięta „najseksowniejszą Szwedką” według czytelników magazynu „Café”.

Współprowadziła koncerty Melodifestivalen 2003 i Melodifestivalen 2004 oraz program Tillsammans för världens barn (2006), a także była gospodynią programu typu talent show dla dzieci Super Troupers. Była jurorką w programie Talang (2009–2011).

Wydała dwie książki dotyczące fitnessu, Kan du Kan jag (2010) i Kan jag kan du: Träna med Charlotte (2012).

W 2012 wypuściła własną linię perfum i kosmetyków The Girl.

Życie prywatne

W 2003 wyszła za mąż za szwedzko-włoskiego restauratora Nicola Ingrossiego, brata Emilio Ingrosso, który ożenił się z inną szwedzką wokalistką, Pernillą Wahlgren. Z powodu sporów z rodziną Ingrosso, artystki postanowiły zmienić swoje nazwiska na Perrelli. Charlotte i Nicola doczekali się dwójki synów: Angelo (ur. 2004) i Alessio (ur. 2005). W czerwcu 2008 para ogłosiła separację, we wrześniu kolejnego roku małżeństwo wniosło pozew o rozwód.

W 2012 zaczęła spotykać się z Andersem Jensenem, z którym doczekała się syna, Adriana Romeo Perrelli-Jensena, który przyszedł na świat 30 lipca 2013. 29 sierpnia 2015 w Château d’Esclimont Perrelli i Jensen wzięli ślub.

Dyskografia

Albumy studyjne

  • Charlotte (1999)
  • Miss Jealousy (2001)
  • Gone too long (2004)
  • I din röst (2006)
  • Hero (2008)
  • The Girl (2012)
  • Min barndoms jul (2013)

Albumy świąteczne

  • Rimfrostjul (2008)

Single

  • 1999 – „Take Me to Your Heaven”
  • 1999 – „I Write You a Lovesong”
  • 2000 – „Damn You”
  • 2001 – „You Got Me Going Crazy”
  • 2001 – „Miss Jealousy”
  • 2003 – „Broken Heart”
  • 2004 – „Million Miles Away”
  • 2006 – „I din röst”
  • 2006 – „Jag är tillbaks”
  • 2008 – „Hero”
  • 2008 – „Bullet”
  • 2008 – „Addicted”
  • 2012 – „The Girl”
  • 2012 – „Little Braveheart”

Przypisy

  1. ↑ Melodifestivalen 1999. svt.se. [dostęp 2013-03-14]. (szw.).
  2. ↑ HISTORIA SZWECJI NA ESC – 1999. dziennik-eurowizyjny.blog.pl. [dostęp 2013-03-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-20)].
  3. ↑ Eurovision Song Contest 1999 Scoreboard. eurovision.tv. [dostęp 2013-03-14].
  4. ↑ Bjørn Erik Opheim: Charlotte Nilsson to play Mary Magdalene. [w:] ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2002-11-23. [dostęp 2014-07-20]. (ang.).
  5. ↑ Charlotte Perrelli – Gone Too Long. [w:] Discogs [on-line]. www.discogs.com. [dostęp 2014-07-21]. (ang.).
  6. ↑ Charlotte* – Million Miles Away. [w:] Discogs [on-line]. www.discogs.com. [dostęp 2014-07-21]. (ang.).
  7. ↑ Charlotte Perrelli – I din röst. [w:] Discogs [on-line]. www.discogs.com. [dostęp 2014-07-21]. (ang.).
  8. ↑ Melodifestivalen 2008 Statistic. [w:] SVT [on-line]. svt.se. [dostęp 2013-06-06]. (szw.).
  9. ↑ Andreas Schacht: Sweden: only hours left till the grand final!. [w:] Europejska Unia Nadawców [on-line]. eurovision.tv, 2008-03-15. [dostęp 2013-06-06]. (ang.).
  10. ↑ Andreas Schacht: Charlotte Perrelli wins Melodifestivalen!. [w:] Europejska Unia Nadawców [on-line]. eurovision.tv, 2008-03-15. [dostęp 2013-06-06]. (ang.).
  11. ↑ Melodifestivalen 2008. [w:] SVT [on-line]. svt.se. [dostęp 2013-04-28]. (szw.).
  12. ↑ Charlotte wysuwa się na czoło. [w:] OGAE Polska [on-line]. www.eurowizja.org. [dostęp 2013-03-15].
  13. ↑ Jarmo Siim: Belgrade 2008: The running order!. [w:] EBU [on-line]. eurovision.tv, 2008-03-17. [dostęp 2013-06-06].
  14. ↑ Eurovision Song Contest 2008 Semi-Final (2). [w:] Europejska Unia Nadawców [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-06-06]. (ang.).
  15. ↑ Sweden in Eurovision Song Contest. [w:] EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-06-06].
  16. ↑ Charlotte Perrelli – Hero. [w:] Discogs [on-line]. www.discogs.com. [dostęp 2014-07-21]. (ang.).
  17. ↑ Charlotte Perrelli – Rimfrostjul. [w:] Discogs [on-line]. www.discogs.com. [dostęp 2014-07-21]. (ang.).
  18. ↑ Danny Saucedo: „Jag är riktigt sugen på Eurovision”. www.svt.se. [dostęp 2013-03-15]. (szw.).
  19. ↑ Charlotte Perrelli – The Girl. [w:] Discogs [on-line]. www.discogs.com. [dostęp 2014-07-21]. (ang.).
  20. ↑ Lina Åhman: Charlotte Perrelli leder Melodifestivalen 2016 i Malmö med Gina Dirawi. svt.se, 2015-11-17. [dostęp 2016-02-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-22)]. (szw.).
  21. ↑ Så blir Charlotte Perrellis nya roll i Melodifestivalen 2016. svt.se, 2016-02-03. [dostęp 2016-02-13]. (szw.).
  22. ↑ Krzysztof Stefaniak: Melodifestivalen 2021: poznaj uczestników!. [w:] Eurowizja.org [on-line]. [dostęp 2020-12-05]. (pol.).
  23. ↑ Melodifestivalen 2004. svt.se. [dostęp 2013-10-10]. (szw.).
  24. ↑ De tar time out. [w:] Aftonbladet [on-line]. www.aftonbladet.se, 2008-06-09. [dostęp 2014-07-21]. (szw.).
  25. ↑ Nu avslöjar Perrelli sin nyfödde sons namn. [w:] Expressen [on-line]. www.expressen.se, 2013-08-10. [dostęp 2014-07-21]. (szw.).
  26. ↑ Perrelli har sagt ja till sin kärlek Anders. expressen.se, 2015-08-29. [dostęp 2016-02-13]. (szw.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.