Ceromancja (od łac. cera = wosk + gr. manteía = wieszczenie, wróżba) – sposób wróżenia polegający na laniu wosku roztopionego w mosiężnym tyglu. Gorący wosk wlewa się powoli do misy z zimną wodą. Kiedy zetknie się z powierzchnią wody, zastyga, przyjmując rozmaite kształty.

Wypracowane w ciągu wieków zwyczajowe interpretacje złożyły się na dający się z łatwością przyswoić system, przyjęty później w tasseomancji.

Zwyczaj lania wosku (stearyny) przez ucho od klucza i interpretowania kształtu cienia rzucanego przez zastygniętą bryłę należy do tradycyjnych zabaw andrzejkowych. W dawnej Polsce wosk lany był także w wigilie innych świąt, np. w Sylwestra - przeddzień Nowego Roku.

Dawniej zamiast wosku stosowano też ołów.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ hasło „ceromancja”. W: Słownik wyrazów obcych PWN. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1980. ISBN 83-01-00521-1.
  2. ↑ Julian Tuwim. Czary i czarty polskie. „Zwoje – The Scrolls. Internetowe Czasopismo Kulturalne”. Nr 1 (38) : Marzec 2004.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.