Cent, oznaczenie ct – jednostka miary w muzyce, oznaczająca jedną setną interwału półtonu temperowanego (najmniejszej odległości między dźwiękami w systemie temperowanym); stosunek dwóch częstotliwości równy ${\displaystyle {\sqrt[{1200}]{2}}}$ (${\displaystyle 1,0006}$).

Przykładowo, jeden półton temperowany to ${\displaystyle 100\,ct}$, oktawa – ${\displaystyle 1200\,ct}$, komat – od ${\displaystyle 21,5}$ do ${\displaystyle 40\,ct}$, komat pitagorejski ${\displaystyle \approx 23,46\,ct}$.

Cent został wprowadzony do akustyki przez Alexandra Johna Ellisa w 2. połowie XIX wieku.

Przykładowy interwał ${\displaystyle 100\,ct}$ – sekunda mała

Zobacz też

• milioktawa

Przypisy

Bibliografia

• Krzysztof Baculewski et al.: Encyklopedia muzyki. Andrzej Chodkowski (red.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-13410-0.
• Mieczysław Drobner: Instrumentoznawstwo i akustyka. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1997. ISBN 83-224-0469-7.
• Marek Pilch, Marek Toporowski: Dawne temperacje. Podstawy akustyczne i praktyczne wykorzystanie. Katowice: Akademia Muzyczna im. Karola Szymanowskiego, 2014. ISBN 978-83-933403-8-5.