| Kardynał prezbiter | |
| Data i miejsce urodzenia |
1609 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
24 maja 1681 |
| Arcybiskup Sieny | |
| Okres sprawowania |
1671–1681 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Sakra biskupia |
29 października 1656 |
| Kreacja kardynalska |
14 stycznia 1664 |
| Kościół tytularny | |
| Data konsekracji |
29 października 1656 | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Konsekrator | |||||||||
| Współkonsekratorzy |
Carlo de’ Vecchi | ||||||||
| |||||||||
Celio Piccolomini (ur. w 1609 w Sienie, zm. 24 maja 1681 tamże) – włoski kardynał.
Życiorys
Urodził się w 1609 roku w Sienie, jako syn Alessandra Piccolominiego i Lucreazii Ugurgieri. Studiował na Uniwersytecie w Sienie, gdzie uzyskał doktorat z prawa. Po studiach udał się do Rzymu, gdzie praktykował prawo i wstąpił na służbę do Kamery Apostolskiej. Następnie został osobistym szambelanem Aleksandra VII i kanonikiem bazyliki watykańskiej. 16 października 1656 roku został wybrany tytularnym arcybiskupem Cezarei, a 13 dni później przyjął sakrę. Dwa tygodnie później został mianowany nuncjuszem apostolskim we Francji. Jego zadaniem było doprowadzenie do pokoju pomiędzy Francją a Hiszpanią i uzyskanie wsparcia Węgier przeciwko Turkom. Około 1663 roku wyjechał z Paryża i udał się do Cambrai. 14 stycznia 1664 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny San Pietro in Montorio. 18 marca 1671 roku został arcybiskupem Sieny. Zmarł 24 maja 1681 roku w Sienie.