| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Typ głosu | |
| Gatunki | |
| Zawód |
Carlo Galeffi (ur. 4 czerwca 1882 w Malamocco koło Wenecji, zm. 22 września 1961 w Rzymie) – włoski śpiewak operowy, baryton.
Życiorys
Studiował w Paryżu u Giovanniego Sbrigli i w Rzymie u Antonio Cotogniego. Debiutował na scenie w 1904 roku w Rzymie jako lord Ashton w Łucji z Lammermooru. W 1910 roku pierwszy i jedyny raz wystąpił w nowojorskiej Metropolitan Opera, kreując rolę Germonta w Traviacie u boku wcielającej się w rolę Violetty Nellie Melby. W 1911 roku wystąpił w Buenos Aires w premierze Isabeau Pietro Mascagniego. W 1913 roku debiutował w tytułowej roli w Nabucco na deskach mediolańskiej La Scali. Kreował tam później role Manfreda w prapremierze L’amore dei tre re Italo Montemezziego (1913) i Fanuela w prapremierze Nerone Arriga Boita (1924), a także Amfortasa we włoskiej premierze Parsifala (1914). Był pierwszym odtwórcą tytułowej roli w Giannim Schicchim Giacoma Pucciniego podczas europejskiej premiery tej opery (1919). Rolą tą pożegnał się też ze sceną w 1954 roku w Teatro Colón w Buenos Aires.
Do jego popisowych ról należały Scarpia w Tosce, Amfortas w Parsifalu, Amonastro w Aidzie oraz tytułowe partie w Rigoletcie i Wilhelmie Tellu.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 2 Conf–Gysi. New York: Schirmer Books, 2001, s. 1213. ISBN 0-02-865527-3.
- 1 2 3 The Grove Book of Opera Singers. Oxford: Oxford University Press, 2008, s. 173–174. ISBN 978-0-19-533765-5.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Lucjan Kydryński: Opera na cały rok. Kalendarium. T. 1. styczeń–czerwiec. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1989, s. 371. ISBN 83-224-0334-8.