| Bandera | |
|---|---|
| Właściciel |
Hermann Göring |
| Dane podstawowe | |
| Materiał |
drewno tekowe |
| Historia | |
| Stocznia |
Hamburger Yacht- und Motorbootswerft Hermann Heidtmann |
| Data budowy |
1937 |
| Data wodowania |
27 czerwca 1937 |
| Dane techniczne | |
| Długość całkowita (L) |
27,5 m |
| Szerokość (B) |
4,85 m |
| Zanurzenie (D) |
1,28 m |
| Pojemność brutto |
71,12 t GT |
| Napęd mechaniczny | |
| Moc silnika |
235 KM |
| Liczba śrub napędowych |
3 |
Carin II – statek niemiecki zwodowany w 1937 roku.
Historia
Statek został podarowany w 1937 roku przez koncerny motoryzacyjne marszałkowi Rzeszy Hermannowi Göringowi. Po wojnie zdobyty przez Brytyjczyków jacht stał się okrętem flagowym Flotylli Królewskiej Marynarki Wojennej na Renie i statkiem wycieczkowym brytyjskiej rodziny królewskiej. W 1951 roku został przemianowany na „Prince Charles”. Jacht w 1960 roku został zwrócony Emmie Göring, wdowie po marszałku. Jednak w późniejszym okresie został sprzedany drukarzowi z Bonn. Wówczas został przemianowany na „Theresia” i udostępniony środowisku studenckiemu w Bonn jako miejsce konferencji. Statek w 1973 zakupił Gerd Heidemann, dziennikarz Sterna i kolekcjoner pamiątek z czasów hitlerowskich. Został odbudowany przez dziennikarza. Kadłub wykonano z drewna tekowego, natomiast salon z orzecha kaukaskiego. Na pokładzie statku spotykał się m.in. z dawnymi funkcjonariuszami nazistowskimi. Jednak dziennikarz był mocno zadłużony po zakupie jachtu. W celu pokrycia zadłużenia sprzedał dom. Na początku 1985 roku Deutsche Bank zajął statek, ponieważ dziennikarz nie spłacił pożyczki, która została zaciągnięta na renowację. Egipski agent naftowy Mustafa Karim nabył statek na aukcji w 1988 roku.
Przypisy
- 1 2 Schatzsucher und Jäger in der Schorfheide, [w:] Volker Knopf, Stefan Martens, Görings Reich: Selbstinszenierungen in Carinhall, Melsungen: Neumann-Neudamm Melsungen, 2012, s. 175, ISBN 978-3-7888-1513-4, OCLC 809373538 (niem.).
- ↑ Michael Jeismann, Carin II [online], Frankfurter Allgemeine Zeitung, 25 kwietnia 2003 [dostęp 2020-12-12] (niem.).
- ↑ Anke Strotmann, Prinz Charles liebte die Kombüse [online], Westdeutsche Zeitung, 12 listopada 2018 [dostęp 2020-12-12] (niem.).
- ↑ Florian Ganswind, Ein Stück Obersalzberg in Horb [online], Schwarzwälder Bote, 21 października 2016 [dostęp 2020-12-12] (niem.).
- ↑ Süddeutsche Zeitung, Der Fluch der Göring-Yacht [online], Süddeutsche Zeitung, 17 maja 2010 [dostęp 2020-12-12] (niem.).
- 1 2 Der Spiegel, Jagdsitz an Deck, Der Spiegel, 18 września 1978 [dostęp 2020-12-12] (niem.).
- ↑ Robert Harris, Selling Hitler: The Story of the Hitler Diaries, Londyn: Arrow, 2009, ISBN 978-0-09-979151-5, OCLC 605362281 (ang.).
- ↑ Der Spiegel, Wie von selbst Wo sind sie geblieben, die neun Millionen Mark für die gefälschten Hitler-Tagebücher?, Der Spiegel, 16 kwietnia 1984 [dostęp 2020-12-12] (niem.).
- ↑ Peter Wyden, The Hitler Virus: The Insidious Legacy of Adolph Hitler, Nowy Jork: Arcade Publishing, 2012, ISBN 978-1-61145-322-5 (ang.).
- ↑ Dagmar Günther, Für 9,3 Millionen Mark die Geschichte neu schreiben [online], Vorwärts, 10 kwietnia 2008 [dostęp 2020-12-12] (niem.).
- ↑ Der Spiegel, Wühlmaus im Sumpf [online], Der Spiegel, 22 kwietnia 2008 [dostęp 2020-12-12] (niem.).
- ↑ Dieter Bednarz, Volkhard Windfuhr, Schwimmende Laube [online], Der Spiegel, 5 stycznia 2004 [dostęp 2020-12-12] (niem.).