Szkic przedstawiający Camilo Castelo Branco, 1891 | |
| Data i miejsce urodzenia |
16 marca 1825 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
1 czerwca 1890 |
| Narodowość | |
| Dziedzina sztuki | |
| Ważne dzieła | |
|
Amor de Perdição | |
| Strona internetowa | |
Camilo Castelo Branco (ur. 16 marca 1825 w Lizbonie, zm. 1 czerwca 1890) – portugalski pisarz.
Życiorys
Camilo Castelo Branco urodził się w Lizbonie 16 marca 1825 roku. Osierocony w dzieciństwie, krótko studiował w Porto medycynę i przez pewien czas teologię w seminarium duchownym. Porzucił jednak myśli o zostaniu lekarzem lub księdzem i poświęcił się pracy literackiej. W 1861 roku został uwięziony za uwiedzenie mężatki, Ana Plácido, żony przedsiębiorcy z Porto, która tak samo jak on została osadzona w areszcie. W 1864 został zwolniony z więzienia i z Aną, której mąż tymczasem zmarł, osiadł we wsi Seide w regionie Minho. Tam też zmarł po próbie samobójczej 1 czerwca 1890 roku.
Twórczość
Początkowo tworzył dramaty i poezje, później romantyczne opowieści obyczajowe, m.in. O romance de um homem rico (1860) i Amor de Perdição (1962), a także realistyczne nowele, w większości o tematyce regionalnej (Novelas de Minho, 1875–1877). Pisał również satyry i parodie, m.in. Eusébio Macário (1879), parodię powieści naturalistycznych. Nazywany jest niekiedy "portugalskim Balzakiem".
Przypisy
Bibliografia
- Nowa encyklopedia powszechna PWN, red. Barbara Petrozolin-Skowrońska, Warszawa 1998, t. 1, s. 651.
Linki zewnętrzne
- ISNI: 0000000120955267
- VIAF: 7399630
- LCCN: n81033217
- GND: 118668757
- NDL: 00550216
- LIBRIS: hftwwpn11pnhc3f
- BnF: 11986921d
- SUDOC: 027933288
- SBN: CUBV036992
- NLA: 36165346
- NKC: jn19981000455
- DBNL: cast058
- BNE: XX1721386
- NTA: 067814921
- BIBSYS: 90383885
- CiNii: DA04962430
- Open Library: OL125798A
- PLWABN: 9810670469305606
- NUKAT: n96209656
- J9U: 987007259549305171
- PTBNP: 20266
- CANTIC: a10061253
- NSK: 000434156
- CONOR: 142186339
- ΕΒΕ: 325993
- BLBNB: 000182427
- LIH: LNB:B2ku;=B0
- WorldCat: lccn-n81033217