Camillo Francesco Maria Pamphili

Camillo Francesco Maria Pamphili
Kardynał diakon

Kraj działania	Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia	21 lutego 1622 Neapol
Data i miejsce śmierci	26 lipca 1666 Rzym
Prefekt Trybunału Sygnatury Łaski
Okres sprawowania	10 października 1645–21 stycznia 1647

Wyznanie	katolicyzm
Kościół	rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska	14 listopada 1644 Innocenty X
Kościół tytularny	S. Maria in Domnica (12 grudnia 1644)
Utrata godności kardynalskiej	21 stycznia 1647

Camillo Francesco Maria Pamphili (ur. 21 lutego 1622 w Neapolu, zm. 26 lipca 1666 w Rzymie) – włoski kardynał.

Życiorys

Urodził się jako syn Pamphilo Pamphili i Olimpii Maidalchini. Był bratankiem papieża Innocentego X i należał do rodu Pamphili. Studiował sztuki wyzwolone, filozofię i matematykę. Na konsystorzu 14 listopada 1644, został kreowany kardynałem, przez swojego stryja, Innocentego X. 12 grudnia tego samego roku został kardynałem diakonem S. Maria in Dominica. 10 października 1645 roku został prefektem Trybunału Sygnatury Łaski. Wbrew oczekiwaniom swojej matki, zrezygnował z godności kardynalskiej 21 stycznia 1647. Niecały miesiąc później, 10 lutego, ożenił się z Olimpią z rodu Aldobrandini i miał z nią co najmniej piątkę dzieci:

Giovanni Battista (1648–1709), w 1671 ożenił się z Violante Facchinetti (1649–1716)
Flaminia (1651–1709), wyszła za Niccola Pallaviciniego (1650–1714)
Anna (1652–1728), wyszła za Gianandreę Dorię (1653–1737)
Benedetto (1653–1730), kardynał od 1681
Teresa (1654–1704), w 1673 wyszła za Carla Cibo (1631–1710)

Zmarł w swoim pałacu w Rzymie.

Przypisy

1 2 3 4 Camillo Francesco Maria Cardinal Pamphilj. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-03-01]. (ang.).
1 2 3 4 5 6 7 Pamphilj, Camillo Francesco Maria. The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2013-03-01]. (ang.).
↑ Albero genealogico familgia Pamphilj. Galeria Doria Pamphilj. [dostęp 2013-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-24)]. (wł.).
↑ Pamphilj family tree. Galeria Doria Pamphilj. [dostęp 2013-03-01]. (ang.).

Prefekci Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej

Prefekci Trybunału Sygnatury Sprawiedliwości	Giovanni Arcimboldi (1484–1488) Antoniotto Pallavicini (1491?–1493) Giovanni Antonio Sangiorgio (1493–1509) Leonardo Grosso della Rovere (1509–1520) Lorenzo Campeggio (1520–1539) Giacomo Simoneta (1539–1539) Bartolomeo Guidiccioni (1540–1549) Girolamo Verallo (1550–1555) Fabio Mignanelli (1555–1557) Antonio Trivulzio (1557–1559) Giacomo Puteo (1559–1563) Ludovico Simonetta (1563–1568) Gianpaolo Della Chiesa (1568–1575) Alessandro Sforza (1575–1581) Alessandro Riario (1581–1585) Giovanni Battista Castrucci (1585–1595) Bartolomeo Ferratini, proprefekt (1595–1599) Cinzio Passeri Aldobrandini (1599–1610) Maffeo Barberini (1610–1623) Berlinghiero Gessi, proprefekt (1623–1623) Francesco Barberini (1623–1628) Antonio Barberini (1628–1633) Berlinghiero Gessi (1633–1639) Francesco Barberini (1639–1640) Giulio Cesare Sacchetti (1640–1661) Flavio Chigi (1661–1693) Fulvio Astalli, proprefekt (1693–1696) Giovanni Giacomo Cavallerini (1696–1699) Fabrizio Spada, proprefekt (1699–1700), prefekt (1700–1717) Bernardino Scotti, proprefekt (1717–1718), prefekt (1718–1726) Lorenzo Corsini (1726–1730) Alamanno Salviati (1730–1733) Neri Maria Corsini (1733–1769) Andrea Corsini (1769–1795) Leonardo Antonelli (1795–1801) Ercole Consalvi (1801–1817) Antonio Dugnani (1817–1818) Diego Innico Caracciolo (1818–1820) Giovanni Battista Quarantotti (1820–1820) Wakat (1820–1825) Giuseppe Spina (1825–1828) Giovanni Francesco Falzacappa (1828–1840) Antonio Domenico Gamberini (1840–1841) Vincenzo Macchi (1841–1854) Mario Mattei (1854–1858) Pietro Marini (1858–1863) Camillo di Pietro (1863–1867) Carlo Sacconi (1867–1877) Teodolfo Mertel (1877–1878) Carlo Luigi Morichini (1878–1879) Wakat (1879–1884) Luigi Serafini (1884–1885) Isidoro Verga (1885–1888) Luigi Pallotti (1889–1890)
Prefekci Sygnatury Łaski	Antoniotto Pallavicini (1491–1503) Giovanni Antonio Sangiorgio (1503–1504) Clemente Grosso della Rovere (1504–1504) Galeotto Franciotti della Rovere (1504–1508) Pietro Accolti, główny referendarz (1508–1511), prefekt (1511–1532) Paolo Emilio Cesi (1532?–1537) Giacomo Simoneta (1537–1539) Pierpaolo Parisio (1539–1545) Niccolò Ardinghelli (1545–1547) Bartolomeo Guidiccioni (1547–1549) Francesco Sfondrati (1550–1550) Giovanni Angelo Medici (1550–1559) Vitellozzo Vitelli (1560–1568) Gianantonio Capizucchi (1568–1569) Antonio Carafa (1569–1591) Paolo Emilio Sfondrati (1591–1618) Scipione Caffarelli-Borghese (1618–1633) Antonio Barberini (1633–1667) Camillo Francesco Maria Pamphili, proprefekt (1645–1647) Giacomo Rospigliosi (1667–1684) Benedetto Pamphili (1685–1730) Antonio Felice Zondadari (1730–1737) Giuseppe Firrao (1737–1744) Prospero Colonna di Sciarra (1744–1765) Giovanni Costanzio Caracciolo (1765–1780) Gregorio Antonio Maria Salviati (1780–1794) Wakat (1794–1826) Giovanni Caccia-Piatti (1826–1833) Luigi Bottiglia Savoulx (1834–1836) Francesco Tiberi Contigliano (1837–1839)
Prefekci Najwyższego Trybunału Sygnatury Apostolskiej (od 1908)	Vincenzo Vannutelli (1908–1914) Michele Lega (1914–1920) Augusto Silj (1920–1926) Francesco Ragonesi (1926–1931) Bonaventura Cerretti (1931–1933) Enrico Gasparri (1933–1946) Massimo Massimi (1946–1954) Giuseppe Bruno (1954–1954) Gaetano Cicognani proprefekt (1954–1959) Francesco Roberti (1959–1969) Dino Staffa (1969–1977) Pericle Felici (1977–1982) Aurelio Sabattani, proprefekt (1982–1983) prefekt (1983–1988) Achille Silvestrini (1988–1991) Gilberto Agustoni, proprefekt (1992–1994), prefekt (1994–1998) Zenon Grocholewski (1998–1999) Mario Francesco Pompedda (1999–2004) Agostino Vallini (2004–2008) Raymond Leo Burke (2008–2014) Dominique Mamberti (od 2014)

Kontrola autorytatywna (osoba):

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.