Caledanapis pilupilu
(Brignoli, 1981)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Podtyp

szczękoczułkowce

Gromada

pajęczaki

Rząd

pająki

Podrząd

Opisthothelae

Infrarząd

Araneomorphae

Rodzina

Anapidae

Rodzaj

Caledanapis

Gatunek

Caledanapis pilupilu

Synonimy
  • Anapogonia pilupilu Brignoli, 1981

Caledanapis pilupilugatunek pająka z rodziny Anapidae. Zamieszkuje Nową Kaledonię. Zasiedla ściółkę.

Taksonomia

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1981 roku Paola Marcella Brignoliego na łamach „Revue Suisse de Zoologie” pod nazwą Anapogonia pilupilu. Jako lokalizację typową wskazano Grottes d`Adio w okolicy miejscowości Poya na Nowej Kaledonii. Epitet gatunkowy oznacza w języku autochtonicznej ludności „kanibalistyczną ucztę”. Do rodzaju Caledanapis gatunek ten przeniesiony został w 1989 roku przez Normana I. Platnicka i Raymonda Roberta Forstera na łamach „Bulletin of the American Museum of Natural History”.

Morfologia

Jedyny zmierzony samiec ma 1,41 mm długości ciała przy karapaksie długości 0,78 mm i szerokości 0,57 mm, a jedyna zmierzona samica 1,41 mm długości ciała przy karapaksie długości 0,75 mm i szerokości 0,55 mm. Ubarwienie karapaksu jest rude do ciemnopomarańczowego. Część głowowa ma cztery guzki ze szczecinkami, a część tułowiowa jedną, położoną przednio-środkowo ich parę. Sześcioro oczu rozmieszczonych jest w dwóch rzędach – zanikowi uległa para przednio-środkowa. Oczy pary tylno-środkowej stykają się ze sobą, w widoku przednim leżą wyżej niż oczy pary tylno-bocznej, a w widoku grzbietowym bardziej z przodu niż one. Oczy tylno-boczne stykają się z oczami przednio-bocznymi i oddalone są od tylno-środkowych o dwukrotność średnicy. Nadustek jest u samca prawie pięciokrotnie, a u samicy dwukrotnie wyższy niż średnica oczu przednio-bocznych. Szczękoczułki są rudobrązowe, na przedniej krawędzi zaopatrzone w trzy zęby, z których dwa odsiebne zlane są w jedną strukturę na wspólnej płytce. Prawie pionowa, dłuższa niż szeroka warga dolna ma wcięty wierzchołek i długą ostrogę. Ciemnorudobrązowe z jaśniejszymi częściami odsiebnymi szczęki zaopatrzone są w skopule i serrule. Sternum jest rude, pomarszczone, prawie owalne w zarysie. Odnóża są pomarańczowe, porośnięte delikatnymi szczecinkami. Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej to I, II, IV, III. Uda, a w przypadku pierwszej pary też golenie i nadstopia zaopatrzone są w guzki, u samca znaczniej silniej wykształcone niż u samicy. Opistosoma (odwłok) samca jest szarawa z żółtą, motylkowatą plamką z tyłu i białym znakiem za nią, samicy zaś szara z białym pasem środkowym. Genitalia samicy mają środkową spermatekę pojedynczą, skierowaną ku tyłowi, na przedzie dwukrotnie szerszą niż w tyle. Nogogłaszczki samca mają rzepkę z wykrojoną brzusznie częścią odsiebną i apofizą dystalno-wentralną oraz goleń niemal zlaną z cymbium.

Ekologia i występowanie

Pająk ten występuje endemicznie w lasach suchych oraz równikowych lasach deszczowych Nowej Kaledonii. Znajdywany jest na rzędnych od 400 do 550 m n.p.m. Zasiedla ściółkę.

Przypisy

  1. 1 2 3 Gen. Caledanapis Platnick & Forster, 1989. [w:] World Spider Catalog Version 24.5 [on-line]. Natural History Museum Bern. [dostęp 2023-09-23].
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Paolo Marcello Brignoli. New or interesting Anapidae (Arachnida, Araneae). „Revue Suisse de Zoologie”. 88, s. 109-134, 1981.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Norman I. Platnick, Raymond Robert Forster. A revision of the temperate South American and Australasian spiders of the family Anapidae (Araneae, Araneoidea). „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 190, s. 1-139, 1989.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.