| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent |
Centro studi ed esperienze per il volo a vela (CVV) |
| Konstruktor |
Ermenegildo Preti i inni |
| Typ |
szybowiec sportowy |
| Konstrukcja |
średniopłat o konstrukcji drewnianej |
| Załoga |
1 |
| Historia | |
| Data oblotu |
1939 |
| Dane techniczne | |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
15 m |
| Długość |
6,60 m |
| Wysokość |
1,19 m |
| Powierzchnia nośna |
14,70 m² |
| Masa | |
| Własna |
160 kg |
| Startowa |
255 kg |
| Osiągi | |
| Doskonałość maks. |
15,3 |
| Współczynnik obciążenia konstrukcji |
17,35 kg/m2 |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| Włochy | |
| Rzuty | |
CVV-4 Pellicano – włoski szybowiec sportowy z okresu międzywojennego.
Historia
W związku z przygotowaniami do igrzysk olimpijskich w 1940 roku i planowanymi w ich ramach zawodami szybowcowymi, ogłoszono konkurs na budowę standardowego szybowca o rozpiętości 15 m, który miał być szybowcem na którym mieli wystartować zawodnicy.
Do konkursu tego przystąpiło szereg wytwórni z kilku krajów. Taki też szybowiec opracowano w Centro studi ed esperienze per il volo a vela (pol. Centrum nauki i doświadczeń szybownictwa) Politechniki w Mediolanie. Szefem zespołu który go opracował był Ermenegildo Preti. Prototyp szybowca i oznaczony jako CVV-4 Pellicano (pol. Pelikan) został zbudowany w 1939 roku i wziął udział w konkursie na szybowiec olimpijski w Sezze we Włoszech. Szybowiec ten jednak nie został znalazł uznania komisji konkursowej w związku z tym nie podjęto jego produkcji. Konkurs wygrał niemiecki szybowiec DFS Olympia Meise.
Użycie w lotnictwie
Prototyp szybowca CVV-4 Pellicano wziął udział tylko w konkursie na szybowiec olimpijski w lutym 1939 roku.
Opis techniczny
Szybowiec CVV-4 był średniopłatem o konstrukcji drewnianej, kryty sklejką i płótnem. Kabiny zakryta, jednoosobowa. Podwozie płoza podkadłubowa i ogonowa.
Bibliografia
- Martin Simons: Sailplanes 1920-1945. Königswinter: EQIP Werbung & Verlagen GmbH, 2006, s. 198, 200. ISBN 3-9806773-4-6. (ang.).