Burzyk mały
Puffinus assimilis
Gould, 1838

Burzyk mały na XIX-wiecznej ilustracji
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

rurkonose

Rodzina

burzykowate

Rodzaj

Puffinus

Gatunek

burzyk mały

Podgatunki
  • P. a. assimilis Gould, 1838
  • P. a. haurakiensis C.A. Fleming & Serventy, 1943
  • P. a. kermadecensis Murphy, 1927
  • P. a. tunneyi Mathews, 1912
  • P. (a.) elegans Giglioli & Salvadori, 1868
Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Burzyk mały (Puffinus assimilis) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny burzykowatych (Procellariidae), zamieszkującego oceany i wyspy półkuli południowej. Jest mniejszy od innych burzyków i najczęściej jest widywany w locie. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Systematyka i zasięg występowania

Systematyka tego gatunku jest skomplikowana. W starszych ujęciach systematycznych do P. assimilis zaliczano kilka taksonów traktowanych obecnie jako osobne gatunki: burzyk malutki (P. (baroli) baroli), burzyk brązoworzytny (P. (baroli) boydi), burzyk polinezyjski (P. myrtae), niekiedy także burzyk podbielały (P. heinrothi) i burzyk równikowy (P. lherminieri).

Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) i inni autorzy wyróżniają obecnie cztery podgatunki P. assimilis:

Autorzy Kompletnej listy ptaków świata do P. assimilis zaliczają jeszcze burzyka ciemnolicego (P. (a.) elegans), który zarówno przez IOC, jak i Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody (IUCN) jest obecnie traktowany jako osobny gatunek. Występuje on na oceanach południowych, m.in. na wyspach Tristan da Cunha, Gough, Chatham czy na Wyspach Antypodów.

Morfologia

U dorosłych spód ciała oraz skrzydeł jest biały, a wierzch ciała ciemny.

Długość ciała 25–30 cm; rozpiętość skrzydeł 58–67 cm. Masa ciała: 154,0–207,5 g (P. a. kermadecensis), 191–242 g (P. a. haurakiensis), 170–275 g (P. (a.) elegans na wyspie Gough), 226–266 g (P. (a.) elegans na Wyspach Antypodów).

Status

IUCN uznaje burzyka małego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Podobnie klasyfikuje burzyka ciemnolicego. Trend liczebności populacji obu tych taksonów uznawany jest za spadkowy głównie ze względu na drapieżnictwo introdukowanych ssaków – szczurów i zdziczałych kotów.

Przypisy

  1. Puffinus assimilis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 3 Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Procellariidae Leach, 1820 - burzykowate - Petrels & Shearwaters (wersja: 2022-08-14). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2022-10-17].
  3. 1 2 3 Puffinus assimilis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  4. 1 2 3 Little Shearwater (Puffinus assimilis). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)]. (ang.).
  5. Paul Sterry, Andy Clements, Andrew Cleave, Peter Goodfellow, Ptaki Europy: przewodnik, Warszawa 2007, ISBN 978-83-247-0818-5
  6. 1 2 3 F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v11.2). [dostęp 2021-10-10]. (ang.).
  7. D. Lepage: burzyk mały. [w:] Avibase - Światowa baza danych ptaków [on-line]. [dostęp 2020-07-09].
  8. Handbook of the Birds of the World and BirdLife International, Handbook of the Birds of the World and BirdLife International digital checklist of the birds of the world. Version 5 [online], grudzień 2020, s. 115 [dostęp 2021-10-10].
  9. 1 2 3 BirdLife International, Puffinus elegans, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [dostęp 2020-07-09] (ang.).
  10. 1 2 Kirwan, G.M., C. Carboneras & F. Jutglar: Little Shearwater (Puffinus assimilis), version 1.0. [w:] Birds of the World (S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg, Editors) [on-line]. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2020. [dostęp 2021-10-10]. (ang.).
  11. 1 2 Kirwan, G.M., J. del Hoyo & N. Collar: Subantarctic Shearwater (Puffinus elegans), version 1.0. [w:] Birds of the World (S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg, Editors) [on-line]. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2020. [dostęp 2021-10-10]. (ang.).

Bibliografia

  • Paul Sterry, Andy Clements, Andrew Cleave, Peter Goodfellow, Ptaki Europy: przewodnik, Warszawa 2007, ISBN 978-83-247-0818-5

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.