Bulin (niem. Bullendorf,Bulndorf, dawniej Błoniec) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Kożuchów.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Prehistoria

W miejscowości znajduje się jedno stanowisko archeologiczne z okresu epoki kamienia i jedno z okresu epoki brązu. W Bulinie znaleziono rdzeń krzemienny z okresu mezolitu.

Historia

Pierwsza wzmianka o wsi Bulin pojawia się w dokumentach z 1295 roku. Na początku XIV w. wieś stanowiła własność nieznanego rycerza. Kolejnym właścicielem od 1338 roku był Petrus Lybing, który kilka lat później przekazał wieś zakonowi augustianów z Żagania. Zostało to potwierdzone przez księcia głogowsko-żagańskiego Henryka V w 1347 roku i ponownie Henryka XI w 1476 roku. W XVII w. właścicielem Bulina był burmistrz Kożuchowa Johann Caspar John. W roku 1774 Bulin wymieniany jest w ewidencji dóbr zakonu jezuitów z Otynia. Po sekularyzacji zakonu w końcu XVIII w. miejscowość stała się własnością szlachecką. W 1765 roku wartość wsi określono jako 3378 talarów. W 1830 roku w miejscowości znajdowało się 18 domów i drewniany zamek. Bulin zamieszkiwało wtedy 102 ludzi. Niewielki dwór wzniesiony został w 1868 roku przez rodzinę von Czettrtz-Neuhauss. Ostatnim właścicielem przed II wojną światową był Feliks Neubert. Po wojnie znajdowało się tutaj niewielkie gospodarstwo państwowe. Dwór jest w rękach prywatnych i mieści się tutaj gospodarstwo agroturystyczne.

W lasach niedaleko Bulina znajdują się ciężko zauważalne pozostałości fortyfikacji polowej usypanej z ziemi a także częściowo zasypana, kamienna studnia.

Demografia

Liczba mieszkańców miejscowości w poszczególnych latach:

Od 1998 do 2021 roku liczba osób mieszkających w Bulinie zmniejszyła się o 52,6%.

Atrakcje

• Pomnik przyrody nieożywionej – głaz narzutowy „Czarci kamień” o wymiarach 2x2x3 m, „bohater” licznych legend
• za miejscowością znajduje się poniemiecki cmentarz
• Dwór barokowy przebudowany w stylu neogotyckim

• „Czarci kamień”

Przypisy

Bibliografia

• Stanisław Kowalski, Zabytki województwa zielonogórskiego, Zielona Góra 1987
• Zespół pod redakcją Tomasza Andrzejewskiego, Kożuchów Zarys dziejów, Kożuchów 2003