Bucella – polski herb szlachecki z nobilitacji.
Opis herbu
Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:
Na tarczy dzielonej w słup w polu prawym, złotym skos srebrny, obarczony trzema dzwonkami złotymi w podzielonych liniami odcinkach, w których także wpisane krzyżujące się linie; nad i pod skosem po lwie wspiętym, srebrnym, trzymającym miecz w prawej łapie; pole lewe dzielone w pas; w polu górnym, czerwonym, nałęczka srebrna; w polu dolnym, czerwonym, rogacina podwójnie przekrzyżowana, srebrna.
Najwcześniejsze wzmianki
Nadany 12 kwietnia 1589 doktorowi filozofii i medycyny, lekarzowi królewskiemu, Mikołajowi Bucellemu z Padwy. Powstał przez dodanie godeł herbów Nałęcz Stanisława Gostomskiego i Lis Lwa Sapiehy do herbu rodowego Bucellich. Józef Szymański podaje tu jeszcze nobilitację Prospera de Lippis et Bucellis, potwierdzoną 19 marca 1597, ale nadany wówczas herb miał być bez rogaciny.
Herbowni
Jedna rodzina herbownych: Bucella. Herb tej rodziny był określany także jako Lis, albo Nałęcz z Lisem.
Przypisy
- 1 2 Anna Wajs: Materiały genealogiczne, nobilitacje, indygenaty w zbiorach Archiwum Głównego Akt Dawnych w Warszawie. Warszawa: DiG, 2001, s. 26. ISBN 83-7181-173-X.
- ↑ Kasper Niesiecki, Jan Nepomucen Bobrowicz: Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S. J. T. 2. Lipsk: Breitkopf i Haertel, 1839, s. 342.
- ↑ Adam Boniecki: Herbarz Polski. T. 2. Warszawa: 1887, s. 210.
Bibliografia
- Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 25-26. ISBN 83-7181-217-5.