| Autor |
nieznany |
|---|---|
| Data powstania | |
| Medium | |
| Wymiary |
69 cm |
| Miejsce przechowywania | |
| Lokalizacja | |
Brutus Kapitoliński – datowana na IV/III wiek p.n.e. rzeźba rzymska wykonana z brązu, przedstawiająca głowę brodatego mężczyzny. Obecnie znajduje się w Muzeach Kapitolińskich w Rzymie.
Rzeźba ma 69 cm wysokości. Przedstawia realistycznie oddaną głowę męską o zindywidualizowanych rysach, umieszczoną obecnie na wykonanym w okresie renesansu popiersiu. Mężczyzna ma wydatne łuki brwiowe i orli nos, na jego twarzy widoczna jest powściągliwość (gravitas), stereotypowa cecha rzymskiego patrycjusza. Tradycyjnie uważa się głowę za portret Lucjusza Juniusza Brutusa, twórcy republiki rzymskiej, choć w rzeczywistości nie ma żadnych przesłanek do takiej identyfikacji.
Rzeźba została odnaleziona w Rzymie na początku XVI wieku, po raz pierwszy wzmiankuje ją w 1549/1550 roku Ulisses Aldrovandi, choć już kilka lat wcześniej Marten Jacobszoon Heemskerk van Veen sporządził jej szkic. W 1564 roku kardynał Rodolfo Pio di Carpi przekazał zabytek miastu Rzym. Od tej pory rzeźba znajduje się na rzymskim Kapitolu, z wyjątkiem lat 1797–1816, kiedy zagrabiona przez Napoleona przebywała w Paryżu.
Przypisy
- 1 2 Capitoline Brutus. museicapitolini.org. [dostęp 2016-01-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-27)]. (ang.).
- 1 2 Alfred Twardecki: Mały słownik sztuki starożytnej Grecji i Rzymu. Warszawa: Unia wydawnicza Verum, 1998, s. 38. ISBN 83-85921-75-3.
- 1 2 Brutus Kapitoliński, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2016-01-19].
- 1 2 3 Encyclopedia of the History of Classical Archaeology. edited by Nancy Thomson de Grummond. London: Routledge, 1996, s. 235-236. ISBN 1-884964-80-X.