Brunon Baduszek
niem Bruno Baduschek
podpułkownik żandarmerii
Data i miejsce urodzenia

16 sierpnia 1885
Brno

Data śmierci

?

Przebieg służby
Lata służby

1903–1929

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Jednostki

6 Dywizjon Żandarmerii
9 Dywizjon Żandarmerii

Stanowiska

dowódca dywizjonu

Odznaczenia

Brunon Ernest Emil Baduszek (ur. 16 sierpnia 1885 w Brnie, zm. ?) – podpułkownik żandarmerii Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 16 sierpnia 1885 w Brnie. Był narodowości polskiej, wyznania ewangelicko-reformowanego. W czerwcu 1911 został przeniesiony z c. i k. 20 pułku piechoty w Krakowie do cesarskiej i królewskiej żandarmerii. Do 1918 pełnił służbę w Krajowej Komendzie Żandarmerii Nr 5 dla Galicji we Lwowie. Na rotmistrza został awansowany ze starszeństwem z 1 lipca 1915.

9 września 1920 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia rotmistrza żandarmerii, zaliczony do Rezerwy armii, z równoczesnym powołaniem do czynnej służby na czas wojny. 30 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w korpusie żandarmerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę oficera sztabowego przy Żandarmerii Polowej. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w 6 dywizjonie żandarmerii Polowej Etapowej, a jego oddziałem macierzystym był 6 dywizjonu żandarmerii wojskowej.

Od 19 marca 1922 był dowódcą 6 dywizjonu żandarmerii we Lwowie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 3. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. 17 marca 1927 został przeniesiony do 9 dywizjonu żandarmerii w Brześciu na stanowisko dowódcy dywizjonu. 12 marca 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i pozostawiony bez przynależności służbowej z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IX. Z dniem 31 sierpnia 1929 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI”. W 1935 mieszkał we Lwowie przy ulicy Kochanowskiego 75.

Był żonaty z Emą Grögler, z którą się rozwiódł. Miał syna Detleva (ur. 26 lutego 1913), który ożenił się z Karoliną Dostalik.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Borowski 2019 ↓, s. Karta ewidencyjna.
  2. ↑ Kronika ↓.
  3. ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 651.
  4. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 36 z 22 września 1920 roku, s. 903.
  5. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 30 z 11 sierpnia 1920 roku, s. 691.
  6. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 403.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1058, 1063.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 962, 965.
  9. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 291153.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 17 marca 1927 roku, s. 74.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 671, 674.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 88.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 215.
  14. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 359, 975.
  15. ↑ KAM 1935 ↓, s. 18.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938 roku, s. 22.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 19 lutego 1924 roku, s. 73.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.