Bronisław Chwaliński
Orzechowski, Zemsta
chorąży
Data i miejsce urodzenia

6 lipca 1892
Brzesko Nowe

Przebieg służby
Lata służby

od 1914

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Formacja

Legiony Polskie
Polski Korpus Posiłkowy
II Korpus Polski w Rosji

Jednostki

Wojskowe Więzienie Śledcze Nr IX

Stanowiska

kierownik kancelarii

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia

Bronisław Chwaliński, ps. „Orzechowski”, „Zemsta” (ur. 6 lipca 1892 w Brzesku Nowym, zm. po 1938) – chorąży Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 6 lipca 1892 w Brzesku Nowym, w ówczesnym powiecie miechowskim guberni kieleckiej, w rodzinie Michała i Aleksandry z Wieczorków. Ukończył cztery klasy szkoły ludowej. W 1908 wyjechał do Krakowa, gdzie został przyjęty na praktykę elektromonterską. 14 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do oddziału telefonicznego 3 pułku piechoty. W szeregach tego oddziału walczył do bitwy pod Kaniowem (11 maja 1918), w czasie której dostał się do niemieckiej niewoli. W czasie transportu zbiegł i ukrywał się w Kijowie.

Starszy żołnierz Bronisław Chwaliński został odznaczony Srebrnym Medalem Waleczności 2. klasy za czyn męstwa w bitwie pod Kostiuchnówką. 5 lipca 1916 razem z kapralem Władysławem Malinowskim pomimo ciężkich warunków terenowych, jak również silnego ognia nieprzyjacielskiego wybudował połączenie telefoniczne pomiędzy dowództwem 3 pułku piechoty, a III batalionem (na Polskiej Górze), niezwłocznie po otrzymaniu rozkazu. Następnie został wyznaczony do obsługi stacji i linii telefonicznej. Pełnił służbę przy aparacie do godz. 14.00, a później patrolował linie długości 4-5 km, stale pod ogniem nieprzyjaciela. W czasie kontrataku nieprzyjaciela, podczas najsilniejszego ognia artylerii, nie bacząc na granaty i szrapnele wypełniał obowiązki telefonisty z zimną krwią, szybko i umiejętnie, a tym samym zapewniając stałe informowanie Komendy III Brygady o sytuacji na pierwszej linii frontu. W marcu 1922 kapitan Józef Bochnia wystąpił z wnioskiem o odznaczenie Bronisława Chwalińskiego za opisany wyżej czyn Orderem Virtuti Militari. Wniosek zyskał poparcie Komisji byłych Legionów Polskich pod przewodnictwem generała Henryka Minkiewicza.

16 marca 1919, po powrocie do kraju, został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony do Oddziału Kwaterunkowego Komendy Miasta Warszawy. W 1922 został odkomenderowany na kurs przeszkolenia chorążych w Chełmnie, a po jego ukończeniu przydzielony do służby w więziennictwie. We wrześniu 1934 pełnił służbę w Wojskowym Więzieniu Śledczym Nr IX w Brześciu na stanowisku kierownika kancelarii.

Był żonaty.

Ordery i odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ W „Liście strat Legionu Polskiego od 1 maja do 1 lipca 1915” figuruje Bronisław Orzechowski, żołnierz I batalionu 3 pułku piechoty, ranny w czerwcu 1915. Na stronie Muzeum Józefa Piłsudskiego podano, że rannym był Bronisław Orzechowski s. Michała ur. 6 lipca 1892, przynależny Nowe Brzesko k. Proszowic, elektromonter. Natomiast Bronisław Chwaliński w kwestionariuszu kawalera Orderu Virtuti Militari, w rybryce „czy był ranny: kiedy, gdzie” wstawił linie poziome.

Przypisy

  1. 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 5.
  2. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  3. 1 2 3 4 5 Kolekcja ↓, s. 4.
  4. ↑ Kolekcja ↓, s. 1, 3, 4.
  5. ↑ II Lista strat 1915 ↓, s. 22.
  6. ↑ Żołnierze Niepodległości ↓.
  7. 1 2 Kolekcja ↓, s. 2.
  8. 1 2 Kolekcja ↓, s. 6.
  9. ↑ Kolekcja ↓, s. 1, 2.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 6 stycznia 1923, s. 14, jako chor. Bronisław Chwaliński-Orzechowski „Zemsta”.
  11. ↑ M.P. z 1931 r. nr 132, poz. 199.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 11 listopada 1931, s. 371.
  13. 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 3.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 31 października 1938, s. 1.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.