Bronisław Łokaj
major piechoty
Data i miejsce urodzenia

16 sierpnia 1909
Kamionka Dolna

Data i miejsce śmierci

19 października 1977
Wyspy Kanaryjskie

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne w ZSRR
Polskie Siły Zbrojne

Jednostki

23 Pułk Piechoty,
7 Pułk Piechoty Legionów,
28 Pułk Piechoty,
18 Lwowski Batalion Strzelców,
Bryg. Szk. Podof.

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa (kampania wrześniowa, kampania włoska: bitwy o Monte Cassino)

Odznaczenia

Bronisław Łokaj (ur. 22 sierpnia 1909 w Kamionce Dolnej, zm. 19 października 1977 na Wyspach Kanaryjskich) – major piechoty Wojska Polskiego, nauczyciel, działacz emigracyjny.

Życiorys

Urodził się 22 sierpnia 1909 w Kamionce Dolnej. Kształcił się w szkole w pobliskiej Kamionce Górnej, a następnie w Seminarium Nauczycielskim w Rudniku nad Sanem, a w 1931 zdał egzamin dojrzałości. Ukończył Wyższy Kurs Nauczycielski. Pracował jako nauczyciel w szkole podstawowej w Rakołupach. Pełnił funkcję komendanta Związku Strzeleckiego w Kamieniu k. Chełma.

W Wojsku Polskim został awansowany na stopień podporucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933. W 1934 był oficerem rezerwowym 23 Pułku Piechoty we Włodzimierzu Wołyńskim i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Zamość. Po wybuchu II wojny światowej uczestniczył w kampanii wrześniowej 1939. Wówczas w stopniu porucznika rezerwy pełnił funkcję dowódcy 6 kompanii strzeleckiej w II batalionie 7 Pułku Piechoty Legionów z Chełma. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez sowietów. Pierwotnie został osadzony w obozie dla jeńców polskich w Ostaszkowie, po czym został zesłany w głąb ZSRR do łagrów, gdzie pracował w kopalni miedzi w Norylsku. Po amnestii z 1941 odzyskał wolność i wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR, z którymi opuścił ziemie wschodnie. Służył w szeregach 28 Pułk Piechoty, pełniąc funkcję dowódcy kompanii. Później był oficerem Polskich Sił Zbrojnych, służył w szeregach 18 Lwowskiego Batalionu Strzelców, w stopniu kapitana pełniąc funkcje dowódcy 4 kompanii podczas kampanii włoskiej 1944 i bitwy o Monte Cassino, zastępcy dowódcy oraz p.o. dowódcy batalionu. Był trzykrotnie ranny

Po wojnie pozostał na emigracji. Tuż po wojnie był dowódcą Brygadowej Szkoły Podoficerskiej 6 Lwowskiej Brygady Piechoty. Wskutek odniesionych obrażeń z walk został inwalidą wojennym, w 1948 jako kapitan rezerwy przebywał w szpitalu w Ballochmyle. Pełnił stanowisko kierownika Szkoły Nauk Politycznych i Społecznych w Londynie. Pracował też jako asystent w St. Teresals Modern Secondory Scoll w Londynie. Na emigracji udzielał się również w życiu politycznym. Pełnił funkcję prezesa Konwentu Walki o Niepodległość. Zasiadał w Radzie Rzeczypospolitej Polskiej kadencji: I (1954–1957) (z nominacji prezydenta RP na uchodźstwie), II (1958–1963) (z nominacji prezydenta RP na uchodźstwie), III (1963–1968) (z ramienia KWoN), IV (1968–1970) (z ramienia KWoN). W 1955 został awansowany przez władze RP na uchodźstwie na stopień majora piechoty. Był powoływany przez Prezydenta RP na uchodźstwie Augusta Zaleskiego na członka Kapituły Orderu Virtuti Militari: 7 marca 1962, 7 lutego 1968 na dwa lata. Był mianowany członkiem Wydziału Oświaty i Wychowania Polaków w Wielkiej Brytanii: z dniem 1 stycznia 1967, z dniem 30 grudnia 1970. Został mianowany członkiem Głównej Komisji Skarbu Narodowego na trzyletnią kadencję od 29 maja 1968. Był inicjatorem wydania książki dotyczącej Lwowa, autorstwa Rosy Bailly.

Zmarł nagle na serce 19 października 1977 na Wyspach Kanaryjskich, gdzie udał się w ramach leczenia sanatoryjnego. Pierwotnie został pochowany na cmentarzu Streatham w Londynie. Później jego prochy przeniesiono na cmentarz parafialny w Krzeszowie (sektor A).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 33, s. 98-99, Grudzień 1977. Koło Lwowian w Londynie.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Jan Hasiak. Bohaterowie Ziemi Krzeszowskiej. „Rotunda”. Nr 4, s. 1–2, 2003.
  3. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 98.
  4. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 457.
  5. ↑ Adam Rzadkowski: Wielka Księga Piechoty Polskiej 1918–1939. 3 Dywizja Piechoty.. Warszawa: Edipresse Polska SA, 2016, s. 31. ISBN 978-83-7945-592-8.
  6. ↑ Zbigniew Wawer: Monte Cassino 1944. Warszawa: Bellona, 2009, s. 123. ISBN 978-83-11-11496-8.
  7. ↑ Osiemnastacy w walce. 18 Lwowski Batalion Strzelców wspomnienia, 1988, s. 205.
  8. ↑ Bronisław Łokaj. Korespondencja. P.S.Z. i P.K.P.R.. „Wiadomości”. Nr 38 (128), s. 4, 12 września 1948.
  9. ↑ Lista oficerów Polskich Sił Zbrojnych według awansów dokonanych na uchodźstwie. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 4, s. 3, 30 czerwca 1969.
  10. ↑ Zarządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 7 marca 1962r. o zwolnieniu członków Kapituły Orderu Wojennego Virtuti Militari. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 1, s. 8, 25 lutego 1963.
  11. ↑ Zarządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 29 lutego 1968r. o zwolnieniu członków Kapituły Orderu Wojennego Virtuti Militari. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 1, s. 2, 8 kwietnia 1968.
  12. ↑ Zarządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 29 lutego 1968r. o powołaniu członków Kapituły Orderu Wojennego Virtuti Militari. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 1, s. 3, 8 kwietnia 1968.
  13. ↑ Mianowanie przewodniczącego i członków Wydziału Oświaty i Wychowania Polaków w W. Brytanii. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 2, s. 8-9, 19 maja 1967.
  14. ↑ Mianowanie przewodniczącego i członków Wydziału Oświaty i Wychowania Polaków w W. Brytanii. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 1, s. 3, 19 stycznia 1971.
  15. ↑ Zarządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 29 maja 1968 r. o powołaniu członków Głównej Komisji Skarbu Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 2, s. 17, 12 lipca 1968.
  16. ↑ Znani zmarli. mogily.pl. [dostęp 2018-11-29].
  17. ↑ Bronisław Łokaj. mogily.pl. [dostęp 2018-11-29].
  18. ↑ Mogily.pl - Cmentarz Parafialny w Krzeszowie [online], mogily.pl [dostęp 2022-01-28].
  19. ↑ Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 4, s. 30, 7 października 1960. „za zasługi na polu pracy społecznej”.
  20. ↑ 18 Lwowski Batalion Strzelców - krzyz.montecassino.eu [online], krzyz.montecassino.eu [dostęp 2022-01-28].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.