Brjantus Gmelina | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Podkrólestwo | |
| Nadgromada | |
| Gromada | |
| Podgromada | |
| Nadklasa | |
| Klasa | |
| Nadrząd | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
brjantus |
| Nazwa systematyczna | |
| Bryanthus J.G. Gmelin Fl. Sibirica 4: 132. 1769 | |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
B. gmelinii D. Don | |
Brjantus (Bryanthus J. G. Gmelin) – monotypowy rodzaj roślin z rodziny wrzosowatych. Obejmuje jeden gatunek – brjantus Gmelina B. musciformis (Poir.) Nakai (synonim: B. gmelinii D.Don). Gatunek ten występuje na Wyspach Japońskich (Hokkaido i Honsiu) oraz na Rosyjskim Dalekim Wschodzie (Kamczatka, Wyspy Kurylskie i Wyspy Komandorskie). Rośnie w górskich murawach (od 500 do 2000 m n.p.m.) tworząc płaty na skałach wulkanicznych i żwirach. Bywa uprawiana jako roślina ozdobna w ogrodach skalnych i wrzosowiskach, jednak jest uważana za gatunek trudny, polecana tylko doświadczonym hodowcom.
Morfologia
- Pokrój
- Krzewinki zimozielone, o pędach cienkich, płożących się i silnie rozgałęzionych, tworzących gęsty dywan na powierzchni ziemi. Osiągają 5–10 cm wysokości.
- Liście
- Skrętoległe, równowąskie i wygięte, do 3 mm długości, z brzegami ząbkowanymi, od spodu biało kutnerowate.
- Kwiaty
- Zebrane po kilka w pęczki na szczycie prosto wzniesionych, drutowato sztywnych i cienkich szypuł osiągających zwykle do 8 cm długości. Jasnoróżowe korony o średnicy 3–4 mm tworzone są przez cztery wolne płatki. Pylniki otwierają się podłużnymi pęknięciami.
- Owoce
- Suche, drobne torebki.
Systematyka
Rodzaj wspólnie z siostrzanym, południowoamerykańskim rodzajem Ledothamnus tworzy plemię Bryantheae w obrębie podrodziny Ericoideae, rodziny wrzosowatych Ericaceae.
Zastosowanie i uprawa
Brjantus Gmelina bywa uprawiany w ogrodach skalnych i na wrzosowiskach. Rośliny wysadzać należy w miejscach słonecznych, na glebach wilgotnych, przepuszczalnych i żyznych. Rozmnażany jest z nasion wysiewanych wiosną i z sadzonek pędowych pozyskiwanych późnym latem.
Przypisy
- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2016-01-22] (ang.).
- 1 2 Bryanthus. [w:] Index Nominum Genericorum (ING) [on-line]. [dostęp 2019-05-15].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Mieczysław Czekalski: Liściaste krzewy ozdobne o wszechstronnym zastosowaniu. 2. Poznań: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2006, s. 184-186. ISBN 83-09-01790-1.
- ↑ Bryanthus musciformis (Poir.) Nakai. [w:] The Plant List. Version 1.1 [on-line]. [dostęp 2019-05-15].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Pavel Slabý: Bryanthus musciformis (Poir.) Nakai. [w:] Rock Garden Plants [on-line]. [dostęp 2019-05-15].
- 1 2 James W. Byng: The Flowering Plants Handbook: A practical guide to families and genera of the world. Plant Gateway Ltd., 2014, s. 409.
- ↑ Emily L. Gillespie, Kathleen A. Kron. A new tribe, Bryantheae (Ericoideae: Ericaceae), composed of disjunct genera from South America and Japan. „Brittonia”. 64, 1, s. 73–75, 2012.