Botrytis allii

*Botrytis allii*
	; Nalot zarodników Botrytis allii i B. aclada na martwym szczypiorze cebuli
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	grzyby
Typ	workowce
Klasa	patyczniaki
Rząd	tocznikowce
Rodzina	twardnicowate
Rodzaj	gronowiec
Gatunek	Botrytis allii
	Nazwa systematyczna
	Botrytis alliii munn; Bull. New York Agricultural Experimental Station 437: 396 (1917)

Botrytis allii Munn – gatunek grzybów z rodziny twardnicowatych (Sclerotiniaceae). Gatunek rozprzestrzeniony na całym świecie. Pasożyt i saprotrof. Wśród roślin uprawnych poraża cebulę, czosnek i pora, wraz z innymi patogenami wywołując u nich chorobę o nazwie zgnilizna szyjki cebuli.

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Botrytis, Sclerotiniaceae, Helotiales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.

Morfologia

Grzyb mikroskopijny, znany wyłącznie w postaci bezpłciowej anamorfy. Rozwija się w tkankach porażonych roślin i na ich obumarłych resztkach. Jego teleomorfa jest nieznana, ale u innych gatunków z rodzaju Botrytis należy ona do rodzaju Botryotinia.

Może być hodowany na sztucznych podłożach. Tworzy na nich szare lub szaro-brązowe kolonie. W warunkach naturalnych dość często tworzy sklerocja o średnicy 5 mm, na sztucznych podłożach rzadko. Konidiofory liczne, o długości do 1 mm. Konidia wąskoeliptyczne, czasami gruszkowate, wyraźnie węższe, niż u pokrewnych gatunków. Mają rozmiar (5–)7–11(–10) × (3–)5–6 (–8) μm.

Przez długi czas za jego synonim uważany był Botrytis aclada. Przyczyną były trudności z rozróżnieniem tych gatunków na podstawie cech morfologicznych. W 1950 r. jednak Owen i współpracownicy metodami biologii molekularnej wykazali, że są to odrębne gatunki.

Trzy z 7 gatunków wywołujących zgniliznę szyjki cebuli, a mianowicie Botrytis allii, Botrytis aclada i Ciborinia allii są morfologicznie trudne do odróżnienia. Wyniki badań metodami biologii molekularnej pozwoliły wyjaśnić relacje między nimi. Porównanie sekwencji DNA wykazało, że Botrytis allii jest mieszańcem B. aclada i C. allii, i posiada allele genów od każdego z nich. B. aclada i C. allii mają po 16 chromosomów, podczas gdy B. alli ma ich 32.

Przypisy

1 2 Index Fungorum. [dostęp 2017-06-09]. (ang.).
1 2 Owen, J. H., Walker, J. C., and Stahmann, M. A. 1950. Variability in onion neck-rot fungi. Phytopathology 40:749-768
1 2 SelimS. Kryczyński SelimS., ZbigniewZ. Weber ZbigniewZ. (red.), Fitopatologia, t. 2. Choroby roślin uprawnych, Poznań: Powszechne Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2011, s. 377,378, ISBN 978-83-09-01077-7 .
↑ Joanna Marcinkowska: Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii. Warszawa: PWRiL, 2012. ISBN 978-83-09-01048-7.
↑ Mycobank. Botrytis allii. [dostęp 2017-07-11].
↑ Ciborinia allii. [dostęp 2017-07-11].

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[if-1] 1 2 Index Fungorum. [dostęp 2017-06-09]. (ang.).

[onion-2] 1 2 Owen, J. H., Walker, J. C., and Stahmann, M. A. 1950. Variability in onion neck-rot fungi. Phytopathology 40:749-768

[fito-3] 1 2 SelimS. Kryczyński SelimS., ZbigniewZ. Weber ZbigniewZ. (red.), Fitopatologia, t. 2. Choroby roślin uprawnych, Poznań: Powszechne Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2011, s. 377,378, ISBN 978-83-09-01077-7 .

[marcinkowska-4] Joanna Marcinkowska: Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii. Warszawa: PWRiL, 2012. ISBN 978-83-09-01048-7.

[mycobank-5] Mycobank. Botrytis allii. [dostęp 2017-07-11].

[cabi-6] Ciborinia allii. [dostęp 2017-07-11].