| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Poseł na Sejm Ustawodawczy (II RP) | |
| Okres |
od 26 stycznia 1919 |
| Przynależność polityczna | |
| Odznaczenia | |
Bolesław Lisowski (ur. 23 października 1886 w Dziembrowie, zm. 31 grudnia 1942 w okolicach Szczuczyna) – inżynier rolnik, poseł na Sejm Ustawodawczy (1919–1922).
Życiorys
Ukończył studia na Wydziale Dróg i Mostów Politechniki Lwowskiej. W czasie I wojny światowej służył w latach 1917–1918 w I Korpusie Polskim na Wschodzie, organizator i członek Samoobrony Litwy i Białorusi, dowódca Szczuczyńskiego Oddziału Samoobrony. W latach 1919–1921 służył zawodowo w 13. Pułku Ułanów dochodząc do stopnia rotmistrza. W jego szeregach wziął udział w akcji zajmowania Wileńszczyzny. W styczniu 1922 roku wybrany na posła do Sejmu Wileńskiego, członek Zespołu Stronnictw i Ugrupowań Narodowych. W Sejmie Ustawodawczym złożył akces do ZLN.
W okresie międzywojennym prowadził majątki rodzinne w Lacku Wysokim i Szczuczynku (oba w pow. Szczuczyn); własny majątek Smaszew w powiecie Konin oddał w dzierżawę.
W czasie II wojny światowej we wrześniu 1939 roku był komendantem placu Twierdzy Osowiec. Zamordowany przez nieznanych sprawców w czasie podróży z Lacka Wysokiego do Szczuczyna.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (27 listopada 1929)
- Złoty Krzyż Zasługi (25 września 1929)
- dwukrotnie Krzyż Walecznych
Przypisy
- ↑ M.P. z 1929 r. nr 274, poz. 630 „za zasługi na polu pracy społecznej”.
- ↑ M.P. z 1929 r. nr 225, poz. 520 „za zasługi na polu podniesienia rolnictwa i pracy społecznej”.
- ↑ Lisowski Bolesław 1886–1942
Bibliografia
- Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej, redakcja naukowa prof. Jacek M. Majchrowski przy współpracy Grzegorza Mazura i Kamila Stepana, Warszawa 1994 s. 347.