Bolesław Krysiewicz (ur. 11 września 1862 w Czarnkowie, zm. 13 listopada 1932 w Poznaniu) – lekarz, społecznik, polski działacz niepodległościowy w okresie międzywojennym, związany z Wielkopolską. Uczestnik powstania wielkopolskiego.
Kariera lekarska
Ukończył gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu. Od 1881 studiował medycynę we Wrocławiu, a potem kontynuował naukę na uniwersytetach w Würzburgu i Lipsku. Następnie był chirurgiem w Poznaniu, w Szpitalu Przemienienia Pańskiego. Brał udział w opracowywaniu słownika lekarskiego, był sekretarzem redakcji tego przedsięwzięcia. Od 1893 piastował stanowisko naczelnego lekarza w Szpitalu Dziecięcym św. Józefa w Poznaniu (w 1958 jednostka ta została nazwana jego imieniem).
Działalność polityczna
W 1900 Krysiewicz wstąpił do Ligi Narodowej, a później był pierwszym przywódcą Polskiego Towarzystwa Demokratycznego. Był także członkiem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. W 1913 został sekretarzem Rady Narodowej w Poznaniu. Był jednym z członków delegacji witającej na dworcu w Poznaniu Ignacego J. Paderewskiego w 1918 - wydarzenie to poprzedziło wybuch powstania wielkopolskiego. Był delegatem na Polski Sejm Dzielnicowy w Poznaniu w 1918. Później został delegatem Wielkopolski na obrady Sejmu Ustawodawczego.
2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Pochowany został na cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan na Wzgórzu św. Wojciecha w Poznaniu.
Z żoną Marią Malczewską-Skarbek, miał dwie córki: Annę (ur. 1902) i Helenę (ur. 1904).
Przypisy
- ↑ Dziennik Polskiego Sejmu Dzielnicowego w Poznaniu w grudniu 1918, Poznań 1918, s. 106.
- ↑ Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 25.
Bibliografia
- Antoni Gąsiorowski, Jerzy Topolski [red.]: Wielkopolski Słownik Biograficzny. Warszawa-Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 385-386. ISBN 83-01-02722-3.