Bojary – dawna wieś, a obecnie jedno z 12 osiedli (jednostek pomocniczych gminy) oraz część miasta Biłgoraja.

Dane ogólne

Bojary zlokalizowane są w północnej części miasta. Sąsiadują z osiedlami Śródmieście, Roztocze i Rapy (od strony południowej) oraz z osiedlem Bagienna (od strony zachodniej).

Głównym ciągiem komunikacyjnym osiedla jest ul. Stanisława Moniuszki, przebiegająca południkowo i łącząca centrum Biłgoraja z leżącą na północ od niego wsią Gromada. Zabudowa mieszkalna ma w większej części charakter jednorodzinny; poza tym w osiedlu znajduje się tylko kilka niedużych bloków. Budownictwo koncentruje się wzdłuż wymienionej wyżej ulicy oraz przy kilku jej bocznych odnogach.

Dużą część osiedla w jego granicach administracyjnych zajmują tereny leśne, stanowiące część Puszczy Solskiej. Zarządza nimi Leśnictwo Bojary, w strukturze organizacyjnej Lasów Państwowych podległe Nadleśnictwu Biłgoraj.

Przez osiedle przepływają cieki wodne – Biała Łada i Osa. Ta druga zasila sportowo-rekreacyjny zalew o powierzchni 7,8 ha, zlokalizowany na skraju lasu, administrowany przez miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji.

Przez osiedle przebiegają dwie linie kolejowe, przy których znajduje się stacja.

Organem uchwałodawczym osiedla jako jednostki pomocniczej gminy miejskiej Biłgoraj jest Rada Osiedla. Organ wykonawczy to Zarząd Osiedla.

Informacje historyczne

Dawniej Bojary stanowiły oddzielną miejscowość –- była to wieś, założona w XVIII w. po osuszeniu podmokłych terenów nad Białą Ładą po północnej stronie Biłgoraja. Przez Bojary przebiegała droga, łącząca Biłgoraj z Radzięcinem. W dokumentach z lat 1787, 1797, 1870 i 1923 wieś była wymieniana jako miejscowość leżąca na terenie biłgorajskiej parafii Wniebowzięcia NMP. W XIX w. w Bojarach, podobnie jak w samym Biłgoraju, rozwijało się rzemiosło sitarskie.

2 września 1863 r. na skraju Bojarów odbyła się bitwa pod Biłgorajem, będąca jedną z potyczek powstania styczniowego.

W czasach II Rzeczypospolitej (1918-1939) Bojary zostały przyłączone do miasta Biłgoraj; działał wówczas na Bojarach młyn wodny. Wtedy też mieszkali tu m.in. rodzice Harveya Keitela. Ojciec aktora był miejscowym handlarzem drewna.

W latach 70. XX w. wybudowano linię kolejową Zwierzyniec-Stalowa Wola, a niedługo później szerokotorową Linię Hutniczo-Siarkową. Równoległe tory obu tras przebiegają przez Bojary; zbudowano tu wówczas dworzec kolejowy. W 1978 r. oddano do użytku rekreacyjno-sportowy zalew, służący do wypoczynku dla mieszkańców miasta.

Bojary jako obecną jednostkę podziału administracyjnego miasta w sensie formalnym powołano do życia Uchwałą Rady Miasta w Biłgoraju z dnia 25 sierpnia 2004 r.

Przypisy