Bohdan Mincer
pułkownik dyplomowany kawalerii
Data i miejsce urodzenia

20 sierpnia 1904
Warszawa

Data i miejsce śmierci

8 stycznia 1984
Londyn

Przebieg służby
Lata służby

do 1947

Siły zbrojne

Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne

Jednostki

1 Pułk Ułanów Krechowieckich
10 Brygada Kawalerii
Sztab Naczelnego Wodza
1 Dywizja Pancerna
2 Pułk Pancerny
10 Pułk Dragonów

Stanowiska

I oficer sztabu
kwatermistrz brygady
zastępca dowódcy pułku
dowódca pułku

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa
kampania wrześniowa
kampania francuska 1940

Odznaczenia

Bohdan Artur Bernard Mincer (ur. 20 sierpnia 1904 w Warszawie, zm. 8 stycznia 1984 w Londynie) – pułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, historyk wojskowości.

Życiorys

Uczestnik wojny polsko-radzieckiej 1919–1920. Absolwent Oficerskiej Szkoły Kawalerii w Grudziądzu. 27 lipca 1926 Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1926 i 4. lokatą w korpusie oficerów kawalerii, a minister spraw wojskowych wcielił do 1 pułku Ułanów Krechowieckich w Augustowie. 15 sierpnia 1928 został awansowany do stopnia porucznika ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1928 i 4. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Wiosną 1931 roku został przeniesiony do szwadronu zapasowego 1 puł w Białymstoku. W latach 1935–1937 był słuchaczem Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Na stopień rotmistrza został awansowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1937 i 46. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W tym samym roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przydzielony do 10 Brygady Kawalerii w Rzeszowie na stanowisko I oficera sztabu.

W czerwcu 1940 roku, czasie kampanii francuskiej, walczył jako kwatermistrz 10 Brygady Kawalerii Pancernej. W czerwcu 1940 roku został szefem sztabu Obozu Wojsk Polskich Nr 4. W lipcu 1941 roku został przeniesiony do Oddziału III Sztabu Naczelnego Wodza w Londynie. W grudniu 1942 roku został przeniesiony do sztabu 1 Dywizji Pancernej. W 1944 roku był I zastępcą dowódcy 2 pułku pancernego. Od 9 listopada do 4 grudnia 1944 roku pełnił obowiązki dowódcy 10 pułku dragonów.

Autor licznych prac z dziedziny historii umundurowania ogłaszanych na łamach takich pism jak „Bellona”" i „Broń i Barwa”.

Wybrane publikacje

  • Szable używane w Wojsku Polskim w 1918-1939, 1964.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 15 sierpnia 1926 roku, s. 260, 265.
  2. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 15 sierpnia 1928 roku, s. 276.
  3. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931 roku, s. 114.
  4. ↑ Rybka i Stepan 2003 ↓, s. 395.
  5. ↑ Skibiński 1989 ↓, s. 261.
  6. ↑ Skibiński 1979 ↓, s. 215.
  7. ↑ Tym 2009 ↓, s. 57.
  8. ↑ Tym 2009 ↓, s. 387.
  9. ↑ Tym 2009 ↓, s. 153.
  10. ↑ Tym 2009 ↓, s. 539.
  11. ↑ Wysocki 1994 ↓, s. 276.
  12. ↑ Grudziński 1990 ↓, s. 260.
  13. ↑ Łukomski G., Polak B., Suchcitz A., Kawalerowie Virtuti Militari 1792 - 1945, Koszalin 1997, s. 466.
  14. ↑ Grudziński 1990 ↓, s. 253.
  15. 1 2 Grudziński 1990 ↓, s. 256.
  16. ↑ Grudziński 1990 ↓, s. 276.

Bibliografia

  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
  • Antoni Grudziński: Lista żołnierzy odznaczonych zestawiona na podstawie Dzienników Personalnych Naczelnego Wodza i Ministra Obrony Narodowej oraz Rozkazów Dziennych 1 Dywizji Pancernej. W: Stanisław Maczek: Od podwody do czołga. Wyd. III (I krajowe). Lublin: Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 1990, s. 249-293.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935-1939. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego, 2003. ISBN 83-7188-691-8.
  • Franciszek Skibiński: Ułańska młodość 1917-1939. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1989. ISBN 83-11-07705-3.
  • Franciszek Skibiński: Pierwsza pancerna. Warszawa: Wydawnictwo „Czytelnik”, 1979.
  • Juliusz Tym: 1. Dywizja Pancerna. Organizacja i wyszkolenie. Warszawa: ZP Grupa Sp. z o.o., 2009. ISBN 978-83-61529-27-9.
  • Zbigniew Wawer, Mincer Bohdan [w:] Słownik historyków polskich, pod red. M. Prosińskiej-Jackl, Warszawa 1994, s. 353.
  • Tadeusz Wysocki: 1 Polska Dywizja Pancerna 1939-1947. Geneza i dzieje. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1994. ISBN 83-11-08219-7.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.