Bogusław Dobrzycki

Bogusław Dobrzycki przed 1928 rokiem
Data i miejsce urodzenia

23 listopada 1875
Poznań

Data i miejsce śmierci

13 listopada 1948
Poznań

Prezes/Dyrektor Dyrekcji Kolei w Poznaniu
Okres

od 1920
do 1926

Poprzednik

Benon Rutkowski

Następca

Stanisław Ruciński

Dyrektor Dyrekcji Kolei w Katowicach
Okres

od 1926
do 1929

Poprzednik

Stanisław Ruciński

Następca

Mieczysław Niebieszczański

Dyrektor Dyrekcji Kolei w Gdańsku
Okres

od 1929
do 1933

Poprzednik

Tadeusz Czarnowski

Dyrektor Dyrekcji Kolei w Toruniu
Okres

od 1933
do 1938

Następca

Jan Lorffing

Odznaczenia

Bogusław Dobrzycki herbu Leszczyc (ur. 23 listopada 1875 w Poznaniu, zm. 13 listopada 1948 tamże) – polski inżynier i menedżer kolejowy II RP.

Życiorys

Absolwent Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu oraz Politechniki w Brunszwiku, gdzie uzyskał dyplom inżyniera budowy maszyn. Był właścicielem Fabryki i Składu Machin dla Rolnictwa, Lejarni Żelaza i Spiżu – M. Arnold, Ostrów (1910–1919). Podczas I wojny światowej był podporucznikiem obserwatorem lotnictwa pruskiego. Był naczelnikiem Urzędu Wodnego we Frankopolu nad Bugiem (1916). Budował Stację Lotniczą w Toruniu (1918). Członek komisji w niemiecko-rosyjskiej konferencji pokojowej w Brześciu nad Bugiem (1918). W wyniku powstania wielkopolskiego został kierownikiem Wydziału Komunikacji Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej w Poznaniu. Pełnił funkcję prezesa dyrekcji kolei – w Poznaniu (1920–1926), Katowicach (1926–1929), Gdańsku (1929–1933), następnie przeniesionej do Torunia (1933–1938). Jako delegat ówczesnego Ministerstwa Kolei Żelaznych, 18 czerwca 1922, przekazał kierownictwo dyrekcji w ręce pierwszego prezesa polskiej Dyrekcji Kolei Państwowych w Katowicach dra Bolesława Sikorskiego. Twórca węzła kolejowo-portowego w Gdyni. Nadzorował uruchamianie magistrali węglowej polsko-francuskiej linii Herby Nowe-Gdynia (1935–1937). Po wojnie pracował w Banku Gospodarstwa Krajowego w Poznaniu.

Członek Wydziału Wykonawczego Pomorskiego Wojewódzkiego Komitetu Funduszu Obrony Narodowej w Toruniu w 1938 roku.

Powierzono mu też kierownictwo Gdańskiej Macierzy Szkolnej (1929–1933) i delegatury Ligi Popierania Turystyki w Toruniu.

Podporucznik rezerwy Korpusu Oficerów Aeronautyki.

Zmarł w Poznaniu. Pochowany na cmentarzu Jeżyckim (kwatera L-1-44).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Pomorski Wojewódzki Komitet Funduszu Obrony Narodowej w Toruniu : Obywatele! [Inc.:] W dniach 19 i 20 czerwca 1938 r., Pomorze święcić będzie w obecności Pana Marszałka Edwarda Śmigłego Rydza, dzień wielkiego tryumfu ofiarności [...]
  2. ↑ Plan Poznania - Cmentarze [online], www.poznan.pl [dostęp 2021-01-05].
  3. ↑ Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 17.
  4. ↑ M.P. z 1936 r. nr 263, poz. 469 „za zasługi w służbie kolejowej”.
  5. ↑ M.P. z 1933 r. nr 292, poz. 318 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.