Bogumił Antoni Sojecki (ur. 4 stycznia 1918 w Chmielnie, zm. 14 grudnia 2020) – polski działacz kombatancki harcerski i żeglarski, w czasie II wojny światowej więzień niemieckich-nazistowskich obozów koncentracyjnych.

Życiorys

Został aresztowany przez gestapo zaraz po wybuchu II wojny światowej, w dniu 8 września 1939 jako mieszkaniec Wolnego Miasta Gdańska pochodzenia polskiego. W czasie wojny więziony był w pięciu niemieckich-nazistowskich obozach koncentracyjnych: Stutthof, Auschwitz, Dachau, Buchenwald i Leitmeritz. Po wojnie pracował w Puckich Zakładach Mechanicznych. Był zawodnikiem, a następnie sędzią żeglarskim. Posiadał patent kapitana jachtowego. W 1981 otrzymał nominację na harcmistrza ZHP. Od 9 sierpnia 1977 był członkiem Związku Inwalidów Wojennych RP. Piastował funkcję przewodniczącego Komisji Historycznej Zarządu Głównego Towarzystwa Opieki nad Oświęcimiem.

W momencie poprzedzającym śmierć był najstarszym żyjącym byłym więźniem KL Auschwitz oraz najstarszym mieszkańcem Pucka.

Wybrane odznaczenia

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2017),
• Medal Zwycięstwa i Wolności 1945,
• Medal „Pro Patria”,
• Krzyż Oświęcimski,
• Medal Rodła,
• Złoty Medal Związku Inwalidów Wojennych RP,
• Srebrny Medal Związku Inwalidów Wojennych RP,
• Medal 800-lecia Pucka

Wybrana bibliografia autorska

• Golgota Zachodu: wspomnienia byłego więźnia niemieckich więzień i obozów koncentracyjnych z lat 1939-1945 (Bonus Liber Wydawnictwo i Drukarnia Diecezji Rzeszowskiej, Rzeszów, 2013; ISBN 978-83-63452-42-1)

Przypisy