Bodoni – krój pisma zaprojektowany przez Giambattistę Bodoniego ok. 1780 roku w Parmie. Bodoni jest pismem szeryfowym, klasyfikowanym jako antykwa klasycystyczna. Obok kroju Didot uznawany za najbardziej charakterystyczne pismo drukarskie epoki klasycyzmu. W późniejszych epokach często kopiowany i stosowany w całej Europie i Stanach Zjednoczonych. Obecnie Bodoni jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych krojów pism, używanym m.in. w nagłówkach gazet, np. magazynu „Vogue”.

Historia

Giambattista Bodoni, początkowo zatrudniony jako kierownik drukarni książęcej w Parmie, od roku 1791 był właścicielem oficyny. Wypracował nowe kroje antykwy (w tym nazwanej jego nazwiskiem), czcionki greckiej i orientalnej. Wszystkie umieścił we wzorniku pism pt. Manuale tipografico, wydanym po śmierci autora, w 1818 roku, przez jego żonę. Kunszt drukarski Bodoni doprowadził do perfekcji dzięki odpowiednim proporcjom, symetrii i kształtowi pism. Oryginalne stemple Bodoniego przechowuje Museo Bodoniano w Parmie.

Charakterystyka

Krój Bodoni posiada wszystkie typowe cechy antykwy klasycystycznej. Charakteryzuje się znacznym kontrastem pomiędzy pionowymi a poziomymi kreskami tworzącymi litery, ściętymi szeryfami włosowymi, pionowymi osiami w zaokrągleniach liter i małą aperturą.

Według systemu klasyfikacji krojów pisma stworzonego przez Aleksandra Lawsona należy do krojów typu Modern, natomiast według systemu klasyfikacji Vox – do krojów typu Didone.

Przypisy

  1. ↑ Bodoni, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2019-02-07].
  2. ↑ Tomaszewski 1996 ↓, s. 52.
  3. ↑ Antykwa. [w:] ENCENC. Polskie Encyklopedie Humanistyczne [on-line]. [dostęp 2019-02-07].
  4. 1 2 Ambrose i Harris 2006 ↓, s. 167.
  5. ↑ Tomaszewski 1996 ↓, s. 54.
  6. ↑ Bieńkowska i Chamerska 1987 ↓, s. 200.
  7. ↑ Bringhurst 2013 ↓, s. 372.
  8. ↑ Tomaszewski 1996 ↓, s. 27.
  9. ↑ Tomaszewski 1996 ↓, s. 26.
  10. ↑ Bringhurst 2013 ↓, s. 238.
  11. ↑ Ambrose i Harris 2006 ↓, s. 105.

Bibliografia

  • Barbara Bieńkowska, Halina Chamerska: Zarys dziejów książki. Warszawa: 1987.
  • Robert Bringhurst: Elementarz stylu w typografii. Kraków: 2013.
  • Andrzej Tomaszewski: Leksykon pism drukarskich. Warszawa: 1996.
  • Gavin Ambrose, Paul Harris: Typografia. Warszawa: 2006.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.