Bocznianka niebieskoszara
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

podstawczaki

Klasa

pieczarniaki

Rząd

pieczarkowce

Rodzina

boczniakowate

Rodzaj

bocznianka

Gatunek

bocznianka niebieskoszara

Nazwa systematyczna
Hohenbuehelia atrocoerulea (Fr.) Singer
Lilloa 22: 255 (1951) [1949]

Bocznianka niebieskoszara (Hohenbuehelia atrocoerulea (Fr.) Singer) – gatunek grzybów z rodziny boczniakowatych (Pleurotaceae).

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hohenbuehelia, Pleurotaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1815 r. Elias Fries, nadając mu nazwę Agaricus atrocoeruleus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1949 r. Rolf Singer, przenosząc go do rodzaju Hohenbuehelia.

Polską nazwę zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r. Feliks Teodorowicz używał nazwy przyuszek ciemnobłękitny.

Morfologia

Grzyb cyfelloidalny o bazydiokarpie siedzącym.

Kapelusz

Średnica 2–5 cm, kształt muszlowaty, półokrągły, nerkowaty lub wachlarzowaty. U młodych owocników wierzchołek jest wypukły i przyczepiony do podłoża. U starszych występuje krótki trzon. Powierzchnia dość zmienna, o barwie niebieskoczarnej, szarobrązowej, oliwkowej lub czerwonobrązowej, czasami białawej z niebieskoszarym odcieniem.

Blaszki

Początkowo białe, potem kremowożółte, rozwidlone.

Trzon

Bardzo krótki, boczny, pełny.

Miąższ

Białawy, o mącznym zapachu i smaku. Pod skórką kapelusza występuje galaretowata warstewka, po wyschnięciu tworząca na przekroju czarną linię.

Gatunki podobne

Charakterystycznymi cechami bocznianki niebieskoszarej są: kształt, łatwo ściągająca się skórka o gumowatej konsystencji, a także mączny zapach i smak.

Występowanie

Bocznianka niebieskoszara występuje w Europie, Ameryce Południowej i Północnej. Na terenie Polski do 2003 r. podano 7 stanowisk. Aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. Według tego atlasu jest gatunkiem rzadkim i zagrożonym.

Występuje w lasach. Nadrzewny saprotrof lub słaby pasożyt. Owocniki pojawiają się od lipca do listopada pojedynczo lub w skupiskach na żywych lub obumarłych drzewach, głównie liściastych, zwłaszcza na bukach, dębach, brzozach, wierzbie iwa, a także innych drzewach liściastych. Jak wszystkie bocznianki jest także grzybem nicieniobójczym. Jej grzybnia za pomocą klejących cyst strzępkowych atakuje nicienie i trawi je.

Przypisy

  1. 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2018-12-02] (ang.).
  2. 1 2 3 Władysław Wojewoda, Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, s. 300, ISBN 83-89648-09-1.
  3. 1 2 3 4 5 6 Pavol Škubla, Wielki atlas grzybów, Poznań: Elipsa, 2007, s. 207, ISBN 978-83-245-9550-1.
  4. Discover Life Maps [online] [dostęp 2018-12-02].
  5. 1 2 Aktualne stanowiska bocznianki niebieskoszarej w Polsce [online] [dostęp 2018-12-03].
  6. G. Consiglio, L. Setti, R.G. Thorn, New species of Hohenbuehelia, with comments on the Hohenbuehelia atrocoerulea – Nematoctonus robustus species complex, „Persoonia”, 41, 2009, s. 202–212, DOI: 10.3767/persoonia.2018.41.10.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.