Boboluszki
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 opolskie

Powiat

głubczycki

Gmina

Branice

Liczba ludności (2022)

317

Strefa numeracyjna

77

Kod pocztowy

48-140

Tablice rejestracyjne

OGL

SIMC

0491736

Położenie na mapie gminy Branice
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa opolskiego
Położenie na mapie powiatu głubczyckiego
50°01′27″N 17°47′45″E/50,024167 17,795833

Boboluszki (cz. Bobolusky, niem. Boblowitz) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Branice, na granicy z Czechami.

Nazwa

Czeska nazwa miejscowości może pochodzić od zdrobniałego imienia Bobola, które to pochodzi z kolei od słowa bob oznaczającego fasolę.

W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie miejscowość występuje pod polską i czeską nazwą Bobolusk oraz nazwą zgermanizowaną Boblowitz. Ze względu na słowiańskie pochodzenie nazwy 12 czerwca 1936 r. w miejsce zgermanizowanej nazwy Boblowitz nazistowska administracja III Rzeszy wprowadziła nową, całkowicie niemiecką nazwę Hedwigsgrund.

Geografia

Boboluszki położone są na Płaskowyżu Głubczyckim (wchodzącym w skład Niziny Śląskiej) nad rzeką Opawą. Między miejscowościami Boboluszki i Branice znajduje się wzniesienie Plechowa Góra (328 m n.p.m.; niem. Plechowa Berg), najwyższa góra Płaskowyżu Głubczyckiego, na której wcześniej stała wieża triangulacyjna. Leży na terenie Nadleśnictwa Prudnik (obręb Prudnik).

Historia

Historycznie miejscowość leży na tzw. polskich Morawach, czyli na obszarze dawnej diecezji ołomunieckiej. Po raz pierwszy wzmiankowane zostały w 1289 roku jako Boboluski, kiedy to należała do wydzielonego w 1269 z Moraw czeskiego księstwa opawskiego.

Po wojnach śląskich znalazła się w granicach Prus i powiatu głubczyckiego. Pierwotnie była zamieszkała przez tzw. Morawców, z czasem coraz większa część mieszkańców była niemieckojęzyczna. W 1910 jeszcze 48% mieszkańców posługiwało się czeskimi gwarami laskimi. Do głosowania podczas plebiscytu na Górnym Śląsku uprawnione były w Boboluszkach 483 osoby, z czego 337, ok. 69,8%, stanowili mieszkańcy (w tym 303, ok. 62,7% całości, mieszkańcy urodzeni w miejscowości). Oddano 472 głosy (ok. 97,7% uprawnionych), w tym 472 (100%) ważne; za Niemcami głosowało 470 osób (ok. 99,6%), a za Polską 2 osoby (ok. 0,4%). W granicach Polski od końca II wojny światowej. Po drugiej wojnie światowej Morawców uznano za ludność polską i pozwolono im pozostać. Po 1956 nastąpiła fala emigracji do Niemiec.

W latach 1945–1970 stacjonowała w Boboluszkach strażnica Wojsk Ochrony Pogranicza.

Zabytki

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są:

  • zespół dworski, z XIX wieku:
    • spichrz
    • stodoła, (nie istnieje)
  • park.

Transport

W Boboluszkach znajduje się drogowe miejsce przekraczania granicy Boboluszki – Skrochovice z Czechami (most przez rzekę Opawę).

Osoby urodzone w Boboluszkach

  • Anton Raida (1856–?), malarz i konserwator, ojciec Friedricha Karla Raidy (1888–1981) i Julia Jana Raidy (1896–1945).

Przypisy

  1. ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-05].
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 71 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 7145
  4. 1 2 3 Mariusz Kowalski. Morawianie (Morawcy) w Polsce. „Studia z Geografii Politycznej i Historycznej”. 5, s. 115-131, 2016.
  5. 1 2 Boboluszki. [w:] www.branice.pl [on-line]. [dostęp 2018-05-31].
  6. ↑ Knie 1830 ↓, s. 51.
  7. ↑ Michael Rademacher: Deutsche Verwaltungsgeschichte Schlesien, Kreis Leobschütz. 2006. [dostęp 2014-02-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-09)]. (niem.).
  8. ↑ Bank Danych o Lasach – Mapa [online], bdl.lasy.gov.pl [dostęp 2021-01-23].
  9. ↑ Odpis urzędowego dziennika Komisji Międzysojuszniczej Rządzącej i Plebiscytowej na Górnym Śląsku w Opolu „Journal Officiel de Haute-Silésie” Nr. 21 z dnia 7-go maja 1921 r., zawierającego wyniki plebiscytu na Górnym Śląsku.. Katowice: Biuro Sejmu Śląskiego, 1932-10-10, s. 15. [dostęp 2015-02-12]. (fr. • pol.).
  10. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo opolskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2023, s. 21.
  11. ↑ RAIDA Anton – malíř; restaurátor.
  12. ↑ Malíř Fritz Raida.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.