Odbiór i krytyka

Nick Catucci w recenzji dla tygodnika Entertainment Weekly uznał płytę za przewidywalną, materiał na niej zawarty opisał jako zawierający nieśmiały, butikowo-salonowy klimat. Andrew Chan z Slant Magazine przyznał, że album ma podniecający początek, jednak Thicke zawarł na nim niewiele współczesnego R&B, zamiast tego prezentując narcystyczne gesty przyciągające seksualnie (ang. narcissistic come-ons) oraz tępe wypowiedzi. Caroline Sullivan na łamach magazynu The Guardian oceniła płytę jako daleką od naprawdę dobrego albumu, przyznając jej dwie z pięciu gwiazdek. Hermione Hoby w ocenie dla The Observer napisała, że niektóre utwory z krążka są strawnym posiłkiem na imprezę, jednak warstwa tekstowa sprawia, że całość nie jest tak rozrywkowa. Greg Kot z redakcji Chicago Tribune uznała, że niesmaczne teksty rujnują ekscytujący nastrój wywołany przez muzykę.

Rob Tannenbaum z magazynu Rolling Stone ocenił album jako optymistyczne, prawie perfekcyjne letnie nagranie, które poprawiło się w porównaniu z poprzednimi płytami Thicke'a. Mateusz Ryman z portalu JazzSoul.pl wierzył, że cały krążek będzie (...) towarzyszył w niejednej wakacyjnej podróży, na niejednej imprezie. Annie Zaleski z The A.V. Club doceniła wokalistę za jego szczere piosenki, takie jak „For the Rest of My Life” czy „The Good Life”, oraz za żartobliwość w tych mniej introspektywnych, co uznała za największą wartość całego krążka. Sergiusz Królak w ocenie dla portalu All About Music przyznał, że płyta została wyprodukowana na najwyższym poziomie, jednak w porównaniu z poprzednimi krążka Thicke'a Blurred Lines wypada średnio, słowa nie porywają, czasem wręcz nużą. Brian Mansfield w recenzji dla USA Today wyraził nadzieję, że aroganckie zachowanie Thicke'a poprawi wrażenie wywarte przez niesmaczne seksualnie piosenki, a płytę włączą nawet ci słuchacze, których teksty piosenek rozśmieszą, skrzywią lub nawet wywołają stękanie z niezadowolenia. Dziennikarz serwisu Onet.pl, Paweł Gzyl, opisał album jako wystylizowany na popową modłę soul i funk najwyższej próby, docenił także jego kapitalne melodie, świetny wokal, pozytywną energię Keith Harris z magazynu Spin uznał, że Blurred Lines jest albumem, do którego nagrania Justin Timberlake był zbyt sławny.