Blanka Vlašić (ur. 8 listopada 1983 w Splicie) – chorwacka lekkoatletka, uprawiająca skok wzwyż, wicemistrzyni olimpijska z Pekinu oraz brązowa medalistka z Rio de Janeiro. Dwukrotna mistrzyni świata na otwartym stadionie (Osaka 2007 i Berlin 2009) oraz czterokrotna medalistka halowych mistrzostw świata.

Jej rekord życiowy – 2,08 m – jest także rekordem kraju i został ustanowiony 31 sierpnia 2009 roku. Tylko dwie zawodniczki skakały wyżej od niej – Stefka Kostadinowa na stadionie i Kajsa Bergqvist w hali. Trenerem Blanki jest jej ojciec Joško – były dziesięcioboista oraz były skoczek wzwyż Bojan Marinović. Chorwatka ma 1,93 m wzrostu, i jest jedną z najwyższych zawodniczek na świecie uprawiających skok wzwyż. Jej młodszy brat Nikola jest piłkarzem reprezentacji Chorwacji.

Młodość

Urodziła się w sportowej rodzinie. Jej ojciec Joško był dziesięcioboistą i zdobywcą złotego medalu na igrzyskach śródziemnomorskich w Casablance. Na cześć tego zwycięstwa nazwał swoją córkę Blanka. Natomiast jej matka Venera była mistrzem Jugosławii w biegach narciarskich.

Kariera

Seniorska

Na początku sezonu 2003 wygrała mityng w Linzu, skacząc 1,98 m (nowy rekord życiowy), a 10 dni później zajęła 4. miejsce na Halowych mistrzostwach świata w brytyjskim Birmingham. W czerwcu i lipcu biła swoje rekordy życiowe. Najpierw skacząc 1,99 m na mityngu Złotej Ligi w Paryżu, a następnie przekraczając granicę 2,00 m w Zagrzebiu w zawodach IAAF Grand Prix. Następnie zdobyła złoty medal na młodzieżowych mistrzostwach Europy w Bydgoszczy. W Zurychu poprawiła swój rekord życiowy o 1 cm (2,01) i dzięki czemu mogła wziąć udział w mistrzostwach świata w Paryżu i w Światowym Finale IAAF w Monako.

Sezon 2004 zaczęła od zdobycia brązowego medalu na halowych mistrzostwach świata w Budapeszcie. W Lublanie ustanowiła wynikiem 2,03 m nowy rekord Chorwacji. Na igrzyskach olimpijskich w Atenach zajęła 11. miejsce. Krótko potem Vlašić przerwała karierę na rok, z powodu problemów zdrowotnych. Lekarze zdiagnozowali u niej nadczynność tarczycy.

operacja i rekonwalescencja spowodowały, że w 2005 roku wzięła udział w 2 konkursach. Z wynikiem 1,95 m zdobyła tytuł mistrza Chorwacji. Na Mistrzostwach świata w Helsinkach z wynikiem 1,88 m nie zakwalifikowała się do finału.

W sezonie 2006 poprawiła swój rekord życiowy na 2,05 m i zdobyła srebrny medal na Halowych mistrzostwach świata w Moskwie. Na mistrzostwach Europy w Göteborgu zajęła 4. miejsce i po raz drugi w karierze wzięła udział w Światowym Finale IAAF w Stuttgarcie.

Halowe mistrzostwa Europy w Birmingham ukończyła na 5. miejscu, jednak po dyskwalifikacji Weneliny Wenewej za doping ostatecznie zajęła miejsce 4. Na mistrzostwach świata w japońskiej Osace zdobyła złoty medal. Vlašić zwyciężyła także w 18 na 19 konkursów skoku wzwyż na otwartym stadionie, a jej jedyną porażką był pierwszy konkurs Złotej Ligi w Oslo. European Athletic Association ogłosiło ją Najlepszą Lekkoatletką Roku.

Halowe mistrzostwa świata w Walencji ukończyła na 1. miejscu. Na letnich Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie w 2008 roku była druga za Belgijką Tii Hellebaut. W sezonie 2008 wygrała także 5 z 6 mityngów Złotej Ligi.

W sezonie 2009 Blanka Vlasić na przemian zajmowała 2. i 1. miejsca na mityngach Złotej Ligi. Halowe mistrzostwa Europy w Turynie ukończyła na 5. miejscu. Na mistrzostwach świata w Berlinie zdobyła złoty medal z wynikiem 2,05 m.

W sezonie 2010, mistrzostwa Europy w Barcelonie Blanka ukończyła na pierwszym miejscu, pokonując w drugiej próbie wysokość 2,03 m. Tym samym wyrównała dotychczasowy rekord mistrzostw należący do Tii Hellebaut i Weneliny Wenewej.

Wygrała w 2010 roku Diamentową Ligę w skoku wzwyż – jako jedyna spośród zwycięzców cyklu zdobyła maksymalną liczbę 32 punktów, wygrywając wszystkie mityngi. Na koniec sezonu 2010 została wybrana najlepszą lekkoatletką Europy w plebiscycie European Athletics oraz najlepszą lekkoatletką świata w plebiscytach IAAF oraz Track & Field News.

Wicemistrzyni świata (Daegu 2011). Zwyciężczyni łącznej punktacji Diamentowej Ligi 2011 w skoku wzwyż.

Z powodu kontuzji nie wzięła udziału w igrzyskach olimpijskich w Londynie (2012) i w mistrzostwach świata w Moskwie (2013).

Po powrocie do rywalizacji, zajęła 6. miejsce na halowych mistrzostwach świata w Sopocie (2014).

Rok później zdobyła srebrny medal podczas mistrzostw świata w Pekinie.

Ponad stukrotnie w swojej karierze skoczyła co najmniej 2,00 m.

Najlepsze wyniki w sezonie

Udział w ważniejszych zawodach

q- kwalifikacje

Nagrody

• Najlepsza Lekkoatletka Europy – 2007
• IAAF World Athlete of the Year – 2010
• Track & Field Athlete of the Year – 2010
• Najlepsza Lekkoatletka Europy – 2010
• Chorwacka Sportsmenka Roku - 2004, 2007–2010
• Najlepszy Kobiecy Występ w Skoku Wzwyż - 2007–2010

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Blanka Vlašić w bazie World Athletics (ang.) [dostęp 2014-04-12].
• Oficjalna strona (en)
• Blanka Vlašić, [w:] tilastopaja.info [dostęp 2020-03-26]  (ang.).
• Wyniki olimpijskie zawodniczki w serwisie Sports-Reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-22)]. (ang.)
• Focus on Athletes – Blanka Vlasic. iaaf.org. [dostęp 2010-11-08]. (ang.).