Bitwa pod Strugą
IV koalicja antyfrancuska

Pomnik upamiętniający bitwę pod Strugą
Czas

15 maja 1807

Miejsce

Struga niedaleko Wałbrzycha, Dolny Śląsk

Terytorium

Prusy

Wynik

wygrana Polaków

Strony konfliktu
Legia Polsko-Włoska Prusy
Dowódcy
mjr Piotr Świderski mjr Losthin
Siły
w sumie ok. 280 ułanów
I szwadron 80 ułanów
II szwadron 80 ułanów
III szwadron 80 ułanów
2 armaty 		ok. 1 400–1 500 żołnierzy
8 komp. piech. – 1 100–1 200 żołnierzy
szwadron 80 huzarów
szwadron 80 dragonów
szwadron 80 Bośniaków
4 działa
Straty
7 zabitych
15 rannych 		30 oficerów
800 żołnierzy wziętych do niewoli
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Położenie na mapie Polski
50°49′28″N 16°13′42″E/50,824444 16,228333

Bitwa pod Strugą (niem. Schlacht bei Adelsbach), zwana także bitwą na Czerwonych Polach lub bitwą pod Szczawienkiem – bitwa, która odbyła się 15 maja 1807 roku pod Strugą, niedaleko Wałbrzycha, pomiędzy polskimi ułanami z Legii Polsko-Włoskiej a wojskiem pruskim. Od 2017 roku, około 15 maja odbywa się pokaz rekonstrukcyjny wydarzeń z XIX wieku.

Historia

Bitwa była pierwszą potyczką ułanów pułku Legii Polsko-Włoskiej z wojskiem pruskim na Śląsku. Odbyła się ona 15 maja 1807 roku na polach pomiędzy wsiami Szczawienko i Struga, leżącymi w powiecie wałbrzyskim, w odległości piętnastu kilometrów od Strzegomia. W bitwie tej 280 ułanów polskich pobiło znacznie liczniejsze jednostki pruskie pod dowództwem majora Losthina, składające się z 8 kompanii piechoty: 1100–1200 żołnierzy, szwadronu 80 huzarów, szwadronu 80 dragonów, szwadronu 80 Bośniaków i 4 dział.

W czasie bitwy polscy ułani przypuścili szarżę na pruską kawalerię, którą rozbili i zmusili do odwrotu. Następnie 800 pojmanych pruskich piechurów zostało doprowadzonych przed oblicze Hieronima Bonapartego, aktualnie stacjonującego we Wrocławiu, gdzie polscy ułani zostali odznaczeni wysokimi francuskimi odznaczeniami wojskowymi.

Upamiętnienie

„Ruszą w Prusactwo z kopyta, po polsku, co duchu w szkapach. Lancami psubratów — durch. W mig wywrócone i w puch rozbite zostały szwadrony huzarów tabaczkowych i pięknych dragonów błękitnych z różowymi wyłogami i bośniaków z lancami". – Stefan Żeromski „Popioły" t. III

Przypisy

  1. ↑ Marion George: Napoleons langer Schatten über Europa. [dostęp 2011-11-26]. (ang.).
  2. ↑ TVP.pl: Bitwa pod Strugą. www.tvp.pl, 2011-11-11. [dostęp 2011-11-18]. (pol.).
  3. ↑ Vistula Uhlans, the "Picadors of the Hell". napoleonistyka.atspace.com. [dostęp 2011-11-18]. (ang.).
  4. ↑ Stefan Żeromski: Popioły. Warszawa: Czytelnik, 1964.

Bibliografia

  • J. Staszewski: Wojsko polskie na Śląsku w dobie napoleońskiej. Katowice: 1936.
  • Forster Neuere vnd neueste Preussische Geschichte. T. II. Berlin: 1856. (niem.).
  • Hopfner: Der Krieg von 1806 und 1807. T. IV. Berlin: 1855. (niem.).
  • Lettow-Vorbeck: Der Krieg von 1806—1807. T. III, IV. Berlin: 1896. (niem.).
  • A. du Casse: Operations du neuvieme corvs de la Grandę Armee en Silesie. Paris: 1851. (fr.).
  • Otto Bleck: Der schleisische Kriegsschauplatz 1806–1807. München: 1913. (niem.).
  • W. Dobiecki: Pamiętnik jazdy legionów, dodatek „Czasu". Lwów: 1859.
  • M. Kukiel: Dzieje oręża polskiego w epoce napoleońskiej. Poznań: 1912.
  • J. Minkiewicz. Ułani nadwiślańscy na Śląsku. „Wojskowy Przegląd Historyczny”. nr 2/58. 
  • Skrypt historyczny Stowarzyszenia Historycznego Legionów Polskich i Legii Polsko-Włoskiej w Nysie, Nysa 2010, pod red. Marek Szczerski, kpt. Tomek

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.